34 - Chaharmezrabe Dashti
واریوس آرتیست
0:00
خانه / آهنگ ها / بی کلام / رضا ورزنده ، مرتضی محجوبی ، حسن کسائی ، موسسه فرهنگی هنری آوای باربد ، فرهنگ شریف ، علی اصغر بهاری ، لطف اله مجد ، احمد عبادی ، حبیب اله بدیعی ، جلیل شهناز ، پرویز یاحقی ، واریوس آرتیست / آلبوم واریوس آرتیست چهار مضرابهای شهنوازان
-
34 - Chaharmezrabe Dashti
واریوس آرتیست
-
33 - Chaharmezrabe Afshari
واریوس آرتیست
-
32 - Chaharmezrabe Abou'ata
واریوس آرتیست
-
31 - Chaharmezrabe Homayoun
واریوس آرتیست
-
30 - Chaharmezrabe Nava
واریوس آرتیست
-
29 - Chaharmezrabe Homayoun, Segah Yatimak
واریوس آرتیست
-
28 - Chaharmezrabe Chahargah
واریوس آرتیست
-
27 - Chaharmezrabe Shoushtari
واریوس آرتیست
-
26 - Zarbi va Chaharmezrabe Bayat Tork
واریوس آرتیست
-
25 - Chaharmezrabe Abou'ata
واریوس آرتیست
-
24 - Chaharmezrabe Segah
واریوس آرتیست
-
23 - Chaharmezrabe Bayat Tork
واریوس آرتیست
-
22 - Chaharmezrabe Shour, Abou'ata
واریوس آرتیست
-
21 - Chaharmezrabe Mahour
واریوس آرتیست
-
20 - Chaharmezrabe Dashti
واریوس آرتیست
-
19 - Chaharmezrabe Shour
واریوس آرتیست
-
18 - Chaharmezrabe Abou'ata
واریوس آرتیست
-
17 - Zarbi va Chaharmezrabe Afshari
واریوس آرتیست
-
16 - Chaharmezrabe Shoushtari
واریوس آرتیست
-
15 - Chaharmezrabe Bayat Tork
واریوس آرتیست
-
14 - Chaharmezrabe Shour
واریوس آرتیست
-
13 - Chaharmezrabe Dashti
واریوس آرتیست
-
12 - Chaharmezrabe Bayat Esfahan
واریوس آرتیست
-
11 - Chaharmezrabe Homayoun
واریوس آرتیست
-
10 - Chaharmezrabe Bayat Tork
واریوس آرتیست
-
09 - Chaharmezrabe Shoushtari
واریوس آرتیست
-
08 - Zarbi va Chaharmezrabe Shour
واریوس آرتیست
-
07 - Chaharmezrabe Segah
واریوس آرتیست
-
06 - Chaharmezrabe Abou'ata
واریوس آرتیست
-
05 - Chaharmezrabe Bayat Esfahan
واریوس آرتیست
-
04 - Chaharmezrabe Afshari
واریوس آرتیست
-
03 - Chaharmezrabe Mahour
واریوس آرتیست
-
02 - Chaharmezrabe Dashti
واریوس آرتیست
-
01 - Chaharmezrabe Shour
واریوس آرتیست
آلبوم واریوس آرتیست چهار مضرابهای شهنوازان
آلبوم واریوس آرتیست چهار مضرابهای شهنوازان
آلبوم واریوس آرتیست چهار مضرابهای شهنوازان
Various Artists Chahar Mezrabhaye Shahnavazan
بخش دریافت رایگان آهنگ
تاریخ ثبت: 1394/10/11
نویسنده: mifa admin
هنرمندان
رضا ورزنده
بیوگرافی رضا ورزنده رضا ورزنده (نام اصلی: غلامرضا مرشد ورزنده) از برجسته‌ترین نوازندگان سنتور و چهره‌های ماندگار موسیقی سنتی ایران بود. او در سال ۱۳۰۵ در کاشان متولد شد و از کودکی، زیر نظر پدرش که با موسیقی آشنا بود، نواختن سنتور را آغاز کرد. استعداد کم‌نظیر و پشتکار فراوان او باعث شد در جوانی به شهرت برسد و با تشویق حسین قوامی به تهران بیاید و فعالیت حرفه‌ای خود را در رادیو ایران آغاز کند. ورزنده در دهه ۱۳۳۰ به یکی از مهم‌ترین تکنوازان سنتور در برنامه‌های ماندگار «گلها» تبدیل شد و با بسیاری از بزرگان موسیقی ایران همکاری کرد. او با وجود نداشتن آموزش آکادمیک موسیقی، به دلیل خلاقیت، بداهه‌نوازی و سبک شخصی خود، جایگاهی ویژه در تاریخ موسیقی ایرانی به دست آورد. شیوه نوازندگی رضا ورزنده با سنتور و مضرابهای خاص، کوک متفاوت ساز و جمله‌بندی‌های آوازی شناخته می‌شد؛ ویژگی‌هایی که صدای ساز او را از دیگر نوازندگان متمایز می‌کرد. بسیاری از موسیقی‌دانان، او را از تأثیرگذارترین نوازندگان سنتور در قرن اخیر می‌دانند. رضا ورزنده در سال ۱۳۵۵ در تهران درگذشت، اما آثار و اجراهای ماندگار او، به‌ویژه در برنامه‌های «گلها»، همچنان از ارزشمندترین نمونه‌های سنتورنوازی در موسیقی اصیل ایرانی به شمار می‌روند و الهام‌بخش نسل‌های بعدی نوازندگان هستند. تمامی آهنگهای رضا ورزنده
مرتضی محجوبی
نام: مرتضی محجوبی (معروف به مرتضی‌خان محجوبی) • تولد: ۱۲۷۸ خورشیدی (حدود ۱۹۰۰ میلادی) در تهران • درگذشت: ۱ فروردین ۱۳۴۴ خورشیدی (سال ۱۹۶۵) • شغل: نوازنده پیانو، آهنگساز و از پایه‌گذاران موسیقی ملی ایران چرا مهمه؟ در دوره‌ای که پیانو رو بیشتر به عنوان ساز غربی می‌شناختن، او پیانو رو به شکل موسیقی ایرانی نواخت و به این ساز روح سنتی داد. کارش باعث شد پیانو جزئی از موسیقی ملی ایران بشه. مسیر هنری از کودکی با پیانو آشنا شد و ده ساله که بود همراه با صدای عارف قزوینی نوازندگی کنسرت انجام داد. از سال‌های اولیه رادیو تهران با برنامه‌ی «گلها» همکاری داشت و سال‌ها به عنوان تکنواز پیانو شناخته می‌شد. سبک و نوآوری او نت رسمی غربی نمی‌دانست، ولی یه روش نت‌نویسی ایرانی ابداع کرد که شبیه نت‌های سنتی «خط سیاق» بود. سبک نوازندگی‌اش تلفیقی از موسیقی ایرانی و پیانو بود و به گفته اهل موسیقی، اجرای او تو نواختن پیانو با کوک دقیق و احساسی خاص همراه بود. آثار معروف مرتضی محجوبی تصانیف و پیش‌درآمدهای زیادی واسه موسیقی ایرانی ساخته که بعدها با صدای خوانندگان شاخص مثل غلامحسین بنان ضبط شده. از جمله آثارش: • «من از روز ازل دیوانه بودم» • «نوای نی» • «کاروان» • «هجران» و چندین قطعه‌ی ماندگار دیگه که در رپرتوار موسیقی سنتی ایران جایگاه ویژه‌ای دارن. Beytoote میراث هنری جایگاهش تو برنامه‌ی «گلها» یکی از ستون‌های موسیقی ایرانیه و آثارش هنوز الهام‌بخش هنرمندان سنتیه. بعد از مرگش، شاگردها و موسیقیدان‌ها آثار و روشش رو حفظ و منتشر کردن
حسن کسائی
حسن کسایی (زادهٔ ۳ مهر ۱۳۰۷ در اصفهان – درگذشتهٔ ۲۵ خرداد ۱۳۹۱ در اصفهان) از برجسته‌ترین نوازندگان و موسیقی‌دانان سنتی ایرانی بود که در عرصهٔ نواختن ساز «نی» و «سه‌تار» شهرت جهانی داشت. او از بنیان‌گذاران مکتب موسیقی اصفهان به شمار می‌رود و در اعتلای موسیقی دستگاهی ایران نقش بسزایی ایفا کرد. دوران کودکی و آموزش‌های اولیه حسن کسایی در خانواده‌ای تاجرپیشه در اصفهان به دنیا آمد. پدرش، حاج سید جواد کسایی، به دلیل علاقه‌مندی به موسیقی، محفل‌های هنری در منزل خود ترتیب می‌داد که باعث آشنایی حسن با بزرگان موسیقی همچون جلال‌الدین تاج اصفهانی، غلامحسین سارنج، خاندان شهناز و ادیب خوانساری شد. در سن ۱۲ سالگی، پس از شنیدن صدای نی از یک نوازنده دوره‌گرد، به این ساز علاقه‌مند شد و در سال ۱۳۲۰ برای آموزش نی به محضر استاد مهدی نوایی رفت. همزمان، در محضر استاد ابوالحسن صبا به فراگیری ردیف‌های موسیقی ایرانی پرداخت. سبک و ویژگی‌های هنری استاد کسایی با بهره‌گیری از تکنیک‌های بداهه‌نوازی و تسلط بر ردیف‌های موسیقی دستگاهی، توانست صدای نی را به یکی از دل‌نشین‌ترین و تأثیرگذارترین صداها در موسیقی ایرانی تبدیل کند. او برای اولین بار دستگاه‌های «چهارگاه»، «اصفهان»، «نوا» و «راست پنج‌گاه» را با کوک دقیق و به صورت کامل اجرا کرد. آثار او در نواختن نی، الگویی برای نسل‌های بعدی نوازندگان این ساز شد. فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی حسن کسایی سال‌ها در اصفهان به تدریس موسیقی پرداخت و شاگردان برجسته‌ای چون حسین عمومی و مسعود عرب‌چنگ را تربیت کرد. او در عرصهٔ پژوهش نیز فعال بود و با نگارش مقالات و برگزاری کارگاه‌های آموزشی، به معرفی و ترویج موسیقی ایرانی پرداخت. جوایز و افتخارات در سال ۱۳۷۷، استاد کسایی نشان درجه یک هنر را از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کرد. او همچنین در جشنواره‌های بین‌المللی موسیقی در کشورهای مختلف شرکت کرد و با هنرنمایی‌های خود، موسیقی ایرانی را به جهانیان معرفی نمود. درگذشت استاد حسن کسایی در ۲۵ خرداد ۱۳۹۱ در اصفهان درگذشت. مراسم تشییع پیکر او با حضور هنرمندان و علاقه‌مندان به موسیقی ایرانی در اصفهان برگزار شد و یاد و خاطرهٔ او همچنان در دل‌ها زنده است
موسسه فرهنگی هنری آوای باربد
موسسه ی فرهنگی هنری آوای باربد فعالیت در زمینه تهیه، تولید و انتشار آثار فاخر موسیقیایی را از سال 1380 آغاز نموده و تاکنون در سبک های: موسیقی سنتی با کلام و بی کلام، خوانش اشعار، موسیقی پاپ و راک ایرانی و غیر ایرانی، موسیقی ملل، موسیقی برای آرامش، موسیقی نواحی، برگزاری و انتشار نسخه تصویری کنسرت های بزرگ سنتی منتشر کرده است.
فرهنگ شریف
فرهنگ شریف زادهٔ ۳ فروردین ۱۳۱۰ در آمل ، دارای نشان درجه یک هنری معادل دکتری، از چهره‌های ماندگار موسیقی، نوازنده و بداهه نواز تار بود وی از چهارسالگی تحت تأثیر آموزش موسیقی به وسیلهٔ پدرش و نیز رفت و آمد بزرگان موسیقی ایران به منزل آن‌ها خصوصاً عبدالحسین شهنازی و مرتضی نی داوود بود. پدر فرهنگ شریف دکتر داروساز بود و با اهل هنر نیز حشر و نشر بسیاری داشت. فرهنگ شریف تار را نزد عبدالحسین شهنازی و مرتضی نی‌داوود، که از تارنوازان بزرگ اواخر دورهٔ قاجار و اوایل پهلوی بودند آموخت. در دوازده‌سالگی نخستین تکنوازی خود را که زنده از رادیو پخش می‌شد با موفقیت اجرا کرد و به‌دنبال آن در اغلب برنامه‌های گلها به عنوان تکنواز آواز، خوانندگان برنامه را همراهی می‌کرد وی ابداعاتی در نحوهٔ انگشت‌گذاری و مضراب‌زنی در نقاط مختلف سیم‌های تار انجام می‌داد فرهنگ شریف دارای گواهی‌نامهٔ درجه‌یک هنری معادل دکترا بود که در دورهٔ ریاست‌جمهوری محمد خاتمی به وی اهدا شد همچنین نکوداشت فرهنگ شریف در فرهنگ‌سرای ارسباران با حضور افرادی حسین الهی قمشه‌ای، انوشیروان روحانی، داوود گنجه‌ای، هوشنگ ظریف، میلاد کیایی، محسن کرامتی، عبدالحسین مختاباد، سعید ثابت، افلیا پرتو، معصومه مهرعلی، فخری ملک‌پور، سیما مافیها، شهرام میرجلالی و حسین پرنیا برگزار شد فرهنگ شریف در کارنامهٔ هنری خود با خوانندگانی چون حسین قوامی، گلپا، ایرج، تاج اصفهانی، دلکش، غلامحسین بنان، محمدرضا شجریان، علیرضا افتخاری، محمود محمودی خوانساری، مرضیه، حمیرا، هایده، روح‌انگیز و ناهید دایی جواد همنوازی داشت و در چند فستیوال بین‌المللی از جمله فستیوال موسیقی برلین توانسته‌است ساز تار را به‌خوبی به جهانیان بشناساند فرهنگ شریف چند سالی را در دانشگاه‌های مطرح آمریکا به امر آموزش موسیقی مشغول بوده‌است فرهنگ شریف در ۱۷ شهریور ۱۳۹۵ در ۸۵ سالگی در تهران درگذشت و در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد
علی اصغر بهاری
علی‌اصغر بهاری زادهٔ ۱۲۸۴ از استادان موسیقی و نوازندهٔ برجستهٔ کمانچه بود وی در دههٔ ۱۳۶۰ با فرامرز پایور، شهرام ناظری،جلیل شهناز، محمد اسماعیلی و سید محمد موسوی، در «گروه اساتید موسیقی ایران»، همکاری داشت.وی با همکاری با مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران، شاگردان خوبی را تربیت کرد که هر کدام هم‌اکنون یکی از بهترین کمانچه‌نوازهای کشور می‌باشند اصغر بهاری نقش مهمی را در روایت تصانیف و نغمه‌های فراموش شده و مهجور موسیقی ایرانی دارد. چنانچه بسیاری از تصانیف و نغمه‌هایی که اکنون موجود است، مدیون حافظه اوست وی در دههٔ ۶۰، با فرامرز پایور، جلیل شهناز، محمد اسماعیلی و سید محمد موسوی، در گروه اساتید موسیقی ایران همکاری داشت که در این دوران آلبوم‌های انتظار دل و خلوت گزیده (با صدای محمدرضا شجریان) و لیلی و مجنون، دل شیدا و کنسرت اساتید موسیقی ایران (باصدای شهرام ناظری) اجرا شدند. بهاری، شنبه ۲۰ خرداد ۱۳۷۴ در ۹۰ سالگی درگذشت و در امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شد
لطف اله مجد
لطف‌الله مجد ازده ۱۲۹۶ ساری و نوازندۀ تار که به خاطر سونوریتۀ منحصربه‌فرد و سبک متمایزش مشهور است مجد از روزگاران كودكى شيفتۀ موسيقى بود و بيشتر اوقات با يك تار شكسته كه از انبار خانه در ازاى انجام تكاليف درسى‌اش هديه گرفته بود، اين سو و آن سو مى‌رفت و مى‌نواخت با تأسیس انجمن موسیقی ملی توسط روح‌الله خالقى که به منظور حفظ، ترويج و تعليم موسيقى ايرانى تاسيس شده بود، به این انجمن پیوست و در آنجا دركى تازه از مبانى نت، زبان موسيقى را كسب كرد و در نتيجه تماس روزانه‌اش با استادان موسيقى، توانايى‌اش در نواختن تار پخته‌تر و آگاهانه‌تر گرديد؛ به طورى كه ديرى نپاييد سبك متمايز خود را پديد آورد. بدین ترتیب او را به‌عنوان استاد نوازندۀ تار با سبك منحصر به‌فرد درخشانى شناختند، هرچند كه او هرگز استاد و مربى‌اى نداشت و هيچ گاه تعليمات رسمى نديد مجد در سال 1323 به برنامه موسيقى راديو تهران پيوست. همچنین يكى از نخستين نوازندگانى بود كه در برنامه موسوم به گلها شركت كرد كه توسط داوود پيرنيا بنياد نهاده شده بود. اين برنامه در سال 1335 آغاز شد تا رابطه مضمونى بين موسيقى و شعر را در فرهنگ ايرانى به نمايش بگذارد. اجراهاى او در قطعات مختلف اين برنامه در ميان ماندگارترين كارهاى نوازندگى با تار نگريسته مى‌شود مجد يكى از مشهورترين استادان برجسته بديهه‌نوازى در موسيقى ايرانى است و به گفته خودش بدون هيچ برنامه از پيش تعيين شده‌اى تحت تاثير عواطفش در لحظه‌اى كه تار را در دست دارد، مى‌نواخت لطف‌الله مجد در ۸ دی ۱۳۵۷ در تهران و در سن 61 سالگی، به دلیل سکته درگذشت
احمد عبادی
احمد عبادی زاده ۱۲۸۵ خورشیدی در فراهان و فرزند میرزا عبدالله فراهانی و نوه‌ی علی‌اکبر فراهانی و دایی هوشنگ سیحون، معمار برجسته بود عبادی یکی از مشاهیر موسیقی ایرانی و از برجسته ترین اساتید معاصر ساز سه‌تار است. هرچند که شهرت وی بیشتر به خاطر مهارت نوازندگی ساز «سه‌تار» بوده است. عبادی ابداع کننده کوک‌های مختلف در سه‌تار است. وی هنرمندی صاحب سبک و برجسته در عرصه نوازندگی به شمار می رود. او با خوانندگانی مانند غلامحسین بنان و ایرج همکاری داشته است. احمد عبادی با موسیقی‌دانانی همچون رضاقلی‌میرزا ظلی، غلامحسین بنان، حسین قوامی، ایرج، فرامرز پایور، حسن زیرک، حسن کسایی و علی تجویدی همکاری داشت. توجه به مضرابهای پر و نواختن همراه با واخوان از جمله ویژگی‌های بارز سبک احمد عبادی به شمار می‌رود مضرابهای تک‌سیم و دومضراب‌ها از مشخصه‌های بارز سبک وی هستند. از دیگر شاخصه‌های ساز عبادی، بداهه نوازی‌ها و ویبره‌های طولانی و گلیساندو‌های به موقع است. یکی از کارهای او در نوازندگی سه‌تار، ابداع کوک‌های مختلف در سه‌تار است که در آلبوم «کوک سه‌تار» آن‌ها را عرضه کرده است عبادی شاگردان بسیاری تربیت کرد که از میان آن‌ها مهربانو توفیق، بهنام وادانی، بهداد بابایی و سید خلیل عالی‌نژاد را می‌توان نام برد. او در رادیو نیز فعالیت می‌کرد و صفحه‌ها و کاست‌های زیادی ضبط کرد از جمله: صفحه آواز شور همراه با رضاقلی‌میرزا ظلی، همچنین تکنوازی‌ها و بداهه‌نوازی‌ها و همراهی با نوازندگان و خوانندگان مختلف. همنوازی‌های او با غلامحسین بنان، ایرج و محمدرضا شجریان آثار فراوانی را در قالب برنامه گلها به جا گذاشته است. یکی از برنامه‌های شاخص او از مجموعه گلها، یک شاخه گل شماره ۴۲۸ است.از او همچنین اجراهایی با شهرام ناظری داشته است که برخی از آن‌ها به بصورت دیداری یا شنیداری در دسترس است. چند اثر محفلی نیز از او و شجریان به یادگار مانده است. آلبوم تکنوازی سه‌تار (انتشارات ماهور) و چکاوک (مؤسسهٔ فرهنگی هنری رنگین‌کمان) از جمله آثار منتشرشده اوست وی در اواخر عمر به سرطان روده دچار شد و پس از یک دورهٔ بیماری در سال ۱۳۷۱ درگذشت. آرامگاه وی در امامزاده طاهر واقع شده است
حبیب اله بدیعی
حبیب‌الله بدیعی در ۴ فروردین ۱۳۱۲ در روستای ازان‌ده از توابع شهرستان سوادکوه متولد شد او از سال ۱۳۲۹ به عنوان تکنواز با برنامه موسیقی ارتش همکاری کرد و سال بعد بود که رسماً وارد ارکستر ابراهیم منصوری شد. حبیب‌الله بدیعی در سال ۱۳۳۱ در فیلم «ولگرد» صدای قوامی و شمس را با ویلن همراهی کرد. در سال‌های ۱۳۳۳ تا ۱۳۳۴ ارکستر کوچکی تشکیل داد که خوانندهٔ آن شمس بود همکاری هنری وی با شمس بالاخره منجر به ازدواج این دو شد. ازدواجی که حواشی بسیار داشت و سرانجام به طلاق انجامید این ارکستر تا پایان سال ۱۳۳۶ هر شب جمعه برنامهٔ رادیویی داشت. یک سال بعد وی وارد برنامه گلها شد و با خوانندگانی چون مرضیه، الهه، پوران، دلکش و رؤیا و شمس همکاری کرد. وی حدود ۲۰۰ آهنگ ساخته‌است که یکی از معروف‌ترین آن‌ها کعبه دل‌ها با صدای الهه است حبیب‌الله بدیعی در نواختن دستگاه‌ها و گوشه‌های آواز قدرت و توانایی قابل ملاحظه‌ای داشت کتاب «کماندار زرین‌دست» نوشتهٔ مهران حبیبی‌نژاد، دربارهٔ زندگی حبیب‌الله بدیعی و نگاهی گذرا به زندگی و آثار او است حبیب‌الله بدیعی در ۲۷ مهر ۱۳۷۱ در سن ۵۹ سالگی به دلیل بیماری قلبی در بیمارستان توس تهران درگذشت و پیکر وی را در امامزاده طاهر (کرج) به خاک سپردند حبیب‌الله بدیعی علاوه بر تکنوازی، آهنگهای بسیاری ساخت که اکثر آن‌ها با اقبال روبرو شدند. او حدود یکصد و پنجاه قطعه ساخت از جمله: کعبه دل‌ها، فریاد از این دل، افسانه عشق، دل بی گناه، الهی بمونی، افسانه زندگی، جاودانه، رفته بودم، افسانه کمتر، شعله سرکش، در آتشم، مهربان شو، سنگ صبور و زندگی من
جلیل شهناز
جلیل شهناز در سال ۱۳۰۰ در اصفهان به دنیا آمد. تقریباً همه اعضای خانواده وی با موسیقی آشنایی داشتند و در رشته‌های مختلف هنر از جمله تار، سه‌تار، سنتور و کمانچه به مقام استادی رسیدند. پدرش «شعبان‌خان» علاقه وافری به موسیقی اصیل ایرانی داشت و علاوه بر تار که ساز اختصاصی او بود، سه‌تار و سنتور هم می‌نواخت .وی در دههٔ ۱۳۶۰ همراه با فرامرز پایور (سنتور)، علی اصغر بهاری (کمانچه)، محمد اسماعیلی (تنبک) و سید محمد موسوی (نی) «گروه اساتید موسیقی ایران» را تشکیل داد و با این گروه، مسافرت‌های متعددی به کشورهای اروپایی، آسیایی و آمریکا داشت آلبوم کنسرت اساتید موسیقی ایران با آواز شهرام ناظری یکی از حاصل‌های این همکاری است ی در سال ۱۳۸۳ به عنوان چهره ماندگار هنر و موسیقی برگزیده شد همچنین در ۲۷ تیر سال ۱۳۸۳، مدرک درجه یک هنری (معادل دکترا) برای تجلیل از یک عمر فعالیت هنری به جلیل شهناز اهدا شد. در سال ۱۳۸۷ محمدرضا شجریان، گروهی را که با آن کار می‌کرد، به افتخار جلیل شهناز، گروه شهناز نام گذاشت جلیل شهناز پس از تحمل یک دوره بیماری و همچنین به دلیل کهولت سن در صبح روز دوشنبه ۲۷ خرداد ۱۳۹۲ در سن ۹۲ سالگی در بیمارستان آراد درگذشت
پرویز یاحقی
پرویز صدیقی پارسی مشهور به پرویز یاحقّی متولد ۳۱ شهریور ۱۳۱۴ – درگذشتهٔ ۱۳ بهمن ۱۳۸۵) می باشد موسیقی‌دان، آهنگساز و نوازندهٔ ویولن اهل ایران بود وی از کودکی نزد دایی خود حسین یاحقی زندگی می‌کرد و موسیقی را نزد او آموخت آثار پرویز یاحقی دربرگیرنده مجموعه‌های تکنوازی ویولن، همنوازی و ترانه‌هایی است که با آوای خوانندگان ایرانی به ویژه با صدای مرضیه، دلکش، الهه و حمیرا (بیشتر در برنامه گل‌های رادیو ایران) خوانده شده‌است یاحقی در چند سال آخر عمر خود به علت مصدومیت قادر به نوازندگی نبود و این قضیه لطمه روحی شدیدی به او وارد کرد. پرویز یاحقی، ۱۳ بهمن ۱۳۸۵ در سن ۷۱ سالگی به علت ایست قلبی در خانهٔ خود در تهران درگذشت. پیکر بی‌جان او پس از سه روز توسط دوستانش از منزلش خارج و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد
واریوس آرتیست
جزئیاتی از این هنرمند یافت نشد!
نظرات آلبوم واریوس آرتیست چهار مضرابهای شهنوازان ( بدون نظر )
[[ comment.writer_name ]]
[[ comment.description ]]
[[ reply.writer_name ]] (در پاسخ به [[comment.writer_name]])
[[ reply.description ]]
صفحه [[currentPage]]
-
نمایش [[comments.length]] از [[count]]
نظر ثبت نشده است! شما اولین باشید.
سایت و گروه میفا موزیک با بیش از ۱۲ سال سابقه در زمینه تهیه و تولید و پخش آثار موسیقی در تمامی زمینه ها در خدمت شما می باشد و تمامی سعی خود را می نماید تا لحظات ناب و خوشی را با آهنگهای جدید در تمامی سبک ها و ریمیکس و پادکست های شاد برای شما بوجود آورد
© تمامی حقوق متعلق به
میفاموزیک
می باشد
|
توسط
هوشمندسازان بادیار