08 Ahmad Ebadi - The Gateway
واریوس آرتیست
0:00
خانه / آهنگ ها / موسیقی احساسی ، بی کلام / شیرخدایی ، فرامرز پایور ، سید محمد موسوی ، عبدالوهاب شهیدی ، فرهنگ شریف ، علی اصغر بهاری ، لطف اله مجد ، احمد عبادی ، واریوس آرتیست / واریوس آرتیست درخت زندگی مجموعه استادان 1
واریوس آرتیست
0:00
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست درخت زندگی مجموعه استادان 1
واریوس آرتیست درخت زندگی مجموعه استادان 1
Various Artists - Derakhte Zendegi Majmoue Ostadan 1
تاریخ ثبت: 1374/7/7
نویسنده: میفا موزیک
محمد شیرخدایی (۱۳۰۵ – ۱۳۷۹) نوازنده برجسته قرهنی (کلارینت) و آهنگساز موسیقی ایرانی بود. او از شاگردان کلنل وزیری و روحالله خالقی بود و سالها در برنامه «گلها» نوازندگی کرد. اجرای قطعه «مثنوی مخالف سهگاه» او سالها تیتراژ برنامه «گلهای جاویدان» رادیو بود. از ساختارهای معروف او میتوان به تصنیف «مادر» اشاره کرد. تمامی آهنگهای شیرخدایی
فرامرز پایور، زادهٔ ۲۱ بهمن ۱۳۱۱ در تهران موسیقیدان ایرانی، ردیفدان، آهنگساز، مدرس و نوازنده سنتور و محقق موسیقی بود. وی چهره ماندگار و یکی از تأثیرگذارترین چهرههای موسیقی ایرانی است. پدرش علی پایور، هنرمند نقاش و استاد زبان فرانسه در دانشگاه تهران و پدربزرگش مصورالدوله، نقاش چیرهدست دوره قاجار بود که با نواختن ویولن، سنتور و سهتار آشنایی داشت وی در ۱۷ سالگی، آموزش موسیقی را نزد «ابوالحسن صبا» آغاز کرد در مدت شش سال ردیف موسیقی را فراگرفت پایور نزد استادانی چون عبداله دوامی، موسی معروفی و نورعلیخان برومند به فراگیری ردیف درویشخان و ردیف میرزا عبدالله پرداخت فرامرز پایور از سال ۱۳۳۳، کار خود را در وزارت فرهنگ و هنر آن زمان و از سال ۱۳۳۷ آموزش سنتور را در هنرستان عالی موسیقی ملی آغاز کرد. او اولین سنتورنوازی بود که روی سنتور، نواسازی میکرد و تخصص او، تنها در پی بداههنوازی نبود. به بیان دیگر، نخستین آهنگسازی بود که ساز تخصصی او، سنتور بود او سپس هارمونی و کمپوزیسیون را در کلاس «امانوئل ملیک اصلانیان» آموخت. در سال ۱۳۴۱ برای ادامه تحصیلات کلاسیک خود، از طرف وزارت فرهنگ و هنر به انگلستان فرستاده شد. از دانشگاه کمبریج در زبان و ادبیات انگلیسی دانشنامه گرفت فرامرز پایور، در سال ۱۳۷۸ دچار سکتهٔ مغزی شد و از آن زمان تا زمان مرگ نتوانست فعالیت هنری خود را ادامه دهد. با این حال، در این سالها، برخی آثار قدیمی وی با تنظیم مهرداد دلنوازی و خوانندگی سالار عقیلی و با تأیید او تهیه و اجرا شدند پایور سرانجام ۱۸ آذر ۱۳۸۸ در بیمارستان شهید باهنر منظریه تهران به علت ایست قلبی و مشکل تنفسی درگذشت
محمد موسوی زادهٔ ۱۲ اردیبهشت ۱۳۲۵ در اهواز)، نوازندهٔ نی اهل است. محمد موسوی در دهه ۱۳۶۰، همکاریهای متعددی با پرویز مشکاتیان و محمدرضا شجریان داشت که حاصل آن ضبطهایی خصوصی است که برخی از این آثار به انتشار رسیده است. او در دهه ۱۳۷۰ نیز با آواز شهرام ناظری و گروه استادان موسیقی ایران، آثاری را به اجرا و ضبط رساند. وی در سال ۱۳۸۷ پس از سالها سکوت، کنسرتی در سالن کوچک وزارت کشور برگزار کرد. محمد موسوی به غیر از نی با نواختن سازهای ویلن (به سبک ایرانی) و سهتار نیز آشناست او دارای مدرک درجه یک هنری از وزارت ارشاد و بازنشستهٔ صدا و سیما است در اردیبهشت ۱۳۹۷ به مناسبت هفتاد و دومین سالروز تولد محمد موسوی٬ مراسمی با عنوان «آن نایی دلداده» در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد
عبدالوهاب شهیدی زاده۱۰ مهر ۱۳۰۱ شهر میمه موسیقیدان، خواننده، آهنگساز، مدرس آواز و نوازندهٔ عود بود او شاگرد اسماعیل مهرتاش بود و از سال ۱۳۳۹ همکاری خود را با برنامه رادیویی گلها آغاز کرد. پس از انقلاب سال ۱۳۵۷، دادگاه انقلاب اصفهان، به دلیل چند سال مأمور به خدمت بودن عبدالوهاب شهیدی در سازمان اطلاعات ارتش، به اتهام «ساواکی بودن» به چهار ماه حبس تأدیبی محکومش کرد ولی پس از پذیرش عذرخواهی، آزاد شد. پس از آن اتفاق، برای همیشه از کار در عرصه موسیقی کنار گذاشته شد. شهیدی پس از انقلاب، ایران را ترک کرد و به ایالت متحده آمریکا رفت ولی در میانهٔ دهه ۱۳۷۰ به ایران بازگشت عبدالوهاب شهیدی با اجرای بیش از ۲۳۰ برنامه، از فعالترین هنرمندان برنامه گلها بوده و رتبه سوم بیشترین برنامه موسیقی در گلها را دارد. عبدالوهاب شهیدی در اجرای آوازهای محلی نیز پیشرو بودهاست. تصنیف معروف زندگی با مطلع آن نگاه گرم تو از این هنرمند است این هنرمند که چهار روز پس از تزریق واکسن کرونا(COVID-19) دچار بیماری قلبی شده بود، یک روز پس از بستری شدن در بیمارستان، بامداد روز دوشنبه ۲۰ اردیبهشت سال ۱۴۰۰ درگذشت. پیکر وی در ۲۲ اردیبهشت سال ۱۴۰۰ در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا تهران به خاک سپرده شد
فرهنگ شریف زادهٔ ۳ فروردین ۱۳۱۰ در آمل ، دارای نشان درجه یک هنری معادل دکتری، از چهرههای ماندگار موسیقی، نوازنده و بداهه نواز تار بود وی از چهارسالگی تحت تأثیر آموزش موسیقی به وسیلهٔ پدرش و نیز رفت و آمد بزرگان موسیقی ایران به منزل آنها خصوصاً عبدالحسین شهنازی و مرتضی نی داوود بود. پدر فرهنگ شریف دکتر داروساز بود و با اهل هنر نیز حشر و نشر بسیاری داشت. فرهنگ شریف تار را نزد عبدالحسین شهنازی و مرتضی نیداوود، که از تارنوازان بزرگ اواخر دورهٔ قاجار و اوایل پهلوی بودند آموخت. در دوازدهسالگی نخستین تکنوازی خود را که زنده از رادیو پخش میشد با موفقیت اجرا کرد و بهدنبال آن در اغلب برنامههای گلها به عنوان تکنواز آواز، خوانندگان برنامه را همراهی میکرد وی ابداعاتی در نحوهٔ انگشتگذاری و مضرابزنی در نقاط مختلف سیمهای تار انجام میداد فرهنگ شریف دارای گواهینامهٔ درجهیک هنری معادل دکترا بود که در دورهٔ ریاستجمهوری محمد خاتمی به وی اهدا شد همچنین نکوداشت فرهنگ شریف در فرهنگسرای ارسباران با حضور افرادی حسین الهی قمشهای، انوشیروان روحانی، داوود گنجهای، هوشنگ ظریف، میلاد کیایی، محسن کرامتی، عبدالحسین مختاباد، سعید ثابت، افلیا پرتو، معصومه مهرعلی، فخری ملکپور، سیما مافیها، شهرام میرجلالی و حسین پرنیا برگزار شد فرهنگ شریف در کارنامهٔ هنری خود با خوانندگانی چون حسین قوامی، گلپا، ایرج، تاج اصفهانی، دلکش، غلامحسین بنان، محمدرضا شجریان، علیرضا افتخاری، محمود محمودی خوانساری، مرضیه، حمیرا، هایده، روحانگیز و ناهید دایی جواد همنوازی داشت و در چند فستیوال بینالمللی از جمله فستیوال موسیقی برلین توانستهاست ساز تار را بهخوبی به جهانیان بشناساند فرهنگ شریف چند سالی را در دانشگاههای مطرح آمریکا به امر آموزش موسیقی مشغول بودهاست فرهنگ شریف در ۱۷ شهریور ۱۳۹۵ در ۸۵ سالگی در تهران درگذشت و در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد
علیاصغر بهاری زادهٔ ۱۲۸۴ از استادان موسیقی و نوازندهٔ برجستهٔ کمانچه بود وی در دههٔ ۱۳۶۰ با فرامرز پایور، شهرام ناظری،جلیل شهناز، محمد اسماعیلی و سید محمد موسوی، در «گروه اساتید موسیقی ایران»، همکاری داشت.وی با همکاری با مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران، شاگردان خوبی را تربیت کرد که هر کدام هماکنون یکی از بهترین کمانچهنوازهای کشور میباشند اصغر بهاری نقش مهمی را در روایت تصانیف و نغمههای فراموش شده و مهجور موسیقی ایرانی دارد. چنانچه بسیاری از تصانیف و نغمههایی که اکنون موجود است، مدیون حافظه اوست وی در دههٔ ۶۰، با فرامرز پایور، جلیل شهناز، محمد اسماعیلی و سید محمد موسوی، در گروه اساتید موسیقی ایران همکاری داشت که در این دوران آلبومهای انتظار دل و خلوت گزیده (با صدای محمدرضا شجریان) و لیلی و مجنون، دل شیدا و کنسرت اساتید موسیقی ایران (باصدای شهرام ناظری) اجرا شدند. بهاری، شنبه ۲۰ خرداد ۱۳۷۴ در ۹۰ سالگی درگذشت و در امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شد
لطفالله مجد ازده ۱۲۹۶ ساری و نوازندۀ تار که به خاطر سونوریتۀ منحصربهفرد و سبک متمایزش مشهور است مجد از روزگاران كودكى شيفتۀ موسيقى بود و بيشتر اوقات با يك تار شكسته كه از انبار خانه در ازاى انجام تكاليف درسىاش هديه گرفته بود، اين سو و آن سو مىرفت و مىنواخت با تأسیس انجمن موسیقی ملی توسط روحالله خالقى که به منظور حفظ، ترويج و تعليم موسيقى ايرانى تاسيس شده بود، به این انجمن پیوست و در آنجا دركى تازه از مبانى نت، زبان موسيقى را كسب كرد و در نتيجه تماس روزانهاش با استادان موسيقى، توانايىاش در نواختن تار پختهتر و آگاهانهتر گرديد؛ به طورى كه ديرى نپاييد سبك متمايز خود را پديد آورد. بدین ترتیب او را بهعنوان استاد نوازندۀ تار با سبك منحصر بهفرد درخشانى شناختند، هرچند كه او هرگز استاد و مربىاى نداشت و هيچ گاه تعليمات رسمى نديد مجد در سال 1323 به برنامه موسيقى راديو تهران پيوست. همچنین يكى از نخستين نوازندگانى بود كه در برنامه موسوم به گلها شركت كرد كه توسط داوود پيرنيا بنياد نهاده شده بود. اين برنامه در سال 1335 آغاز شد تا رابطه مضمونى بين موسيقى و شعر را در فرهنگ ايرانى به نمايش بگذارد. اجراهاى او در قطعات مختلف اين برنامه در ميان ماندگارترين كارهاى نوازندگى با تار نگريسته مىشود مجد يكى از مشهورترين استادان برجسته بديههنوازى در موسيقى ايرانى است و به گفته خودش بدون هيچ برنامه از پيش تعيين شدهاى تحت تاثير عواطفش در لحظهاى كه تار را در دست دارد، مىنواخت لطفالله مجد در ۸ دی ۱۳۵۷ در تهران و در سن 61 سالگی، به دلیل سکته درگذشت
احمد عبادی زاده ۱۲۸۵ خورشیدی در فراهان و فرزند میرزا عبدالله فراهانی و نوهی علیاکبر فراهانی و دایی هوشنگ سیحون، معمار برجسته بود عبادی یکی از مشاهیر موسیقی ایرانی و از برجسته ترین اساتید معاصر ساز سهتار است. هرچند که شهرت وی بیشتر به خاطر مهارت نوازندگی ساز «سهتار» بوده است. عبادی ابداع کننده کوکهای مختلف در سهتار است. وی هنرمندی صاحب سبک و برجسته در عرصه نوازندگی به شمار می رود. او با خوانندگانی مانند غلامحسین بنان و ایرج همکاری داشته است. احمد عبادی با موسیقیدانانی همچون رضاقلیمیرزا ظلی، غلامحسین بنان، حسین قوامی، ایرج، فرامرز پایور، حسن زیرک، حسن کسایی و علی تجویدی همکاری داشت. توجه به مضرابهای پر و نواختن همراه با واخوان از جمله ویژگیهای بارز سبک احمد عبادی به شمار میرود مضرابهای تکسیم و دومضرابها از مشخصههای بارز سبک وی هستند. از دیگر شاخصههای ساز عبادی، بداهه نوازیها و ویبرههای طولانی و گلیساندوهای به موقع است. یکی از کارهای او در نوازندگی سهتار، ابداع کوکهای مختلف در سهتار است که در آلبوم «کوک سهتار» آنها را عرضه کرده است عبادی شاگردان بسیاری تربیت کرد که از میان آنها مهربانو توفیق، بهنام وادانی، بهداد بابایی و سید خلیل عالینژاد را میتوان نام برد. او در رادیو نیز فعالیت میکرد و صفحهها و کاستهای زیادی ضبط کرد از جمله: صفحه آواز شور همراه با رضاقلیمیرزا ظلی، همچنین تکنوازیها و بداههنوازیها و همراهی با نوازندگان و خوانندگان مختلف. همنوازیهای او با غلامحسین بنان، ایرج و محمدرضا شجریان آثار فراوانی را در قالب برنامه گلها به جا گذاشته است. یکی از برنامههای شاخص او از مجموعه گلها، یک شاخه گل شماره ۴۲۸ است.از او همچنین اجراهایی با شهرام ناظری داشته است که برخی از آنها به بصورت دیداری یا شنیداری در دسترس است. چند اثر محفلی نیز از او و شجریان به یادگار مانده است. آلبوم تکنوازی سهتار (انتشارات ماهور) و چکاوک (مؤسسهٔ فرهنگی هنری رنگینکمان) از جمله آثار منتشرشده اوست وی در اواخر عمر به سرطان روده دچار شد و پس از یک دورهٔ بیماری در سال ۱۳۷۱ درگذشت. آرامگاه وی در امامزاده طاهر واقع شده است
جزئیاتی از این هنرمند یافت نشد!
[[ comment.description ]]
[[ reply.description ]]