04 Faramarz Payvar - Santur & Orchestra, Dastgahe Chahargah
واریوس آرتیست
0:00
خانه / آهنگ ها / بی کلام / حافظی ، حسین یاحقی ، فرامرز پایور ، احمد عبادی ، واریوس آرتیست / آلبوم واریوس آرتیست موسیقی دستگاهی ایرانی 3 چهارگاه
واریوس آرتیست
0:00
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
آلبوم واریوس آرتیست موسیقی دستگاهی ایرانی 3 چهارگاه
آلبوم واریوس آرتیست موسیقی دستگاهی ایرانی 3 چهارگاه
Various Artists - Musighi Dastgahe Irani 3 Chahargah
تاریخ ثبت: 1376/12/21
نویسنده: میفا موزیک
مهدی حافظی (متولد ۱۳۴۱ در اصفهان) آهنگساز، نوازنده ویولن و مدرس برجسته موسیقی سنتی ایران است. او از شاگردان مطرح استاد روحالله خالقی و علی تجویدی به شمار میرود. حافظی با بهرهگیری از تکنیکهای آکادمیک خالقی و مکتب شیریننوازی تجویدی، نقش مهمی در تدریس تخصصی ویولن ایرانی، همکاری با ارکسترهای رادیو و تلویزیون و حفظ اصالت موسیقی اصیل ایرانی ایفا کرده است. تمامی آهنگهای حافظی
حسین یاحقی (۱۲۸۲ – ۱۳۳۸) آهنگساز و نوازنده نامدار ویولن و کمانچه، و دایی و نخستین استاد پرویز یاحقی بود. او نوازندگی را نزد حسینخان اسماعیلزاده آموخت و از پیشگامان نوازندگی و رهبری ارکستر در رادیو ایران شد. شاهکار ماندگار او تصنیف «جوانی» (در دستگاه همایون) است. پیکر او در گورستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شده است. تمامی آهنگهای حسین یاحقی
فرامرز پایور، زادهٔ ۲۱ بهمن ۱۳۱۱ در تهران موسیقیدان ایرانی، ردیفدان، آهنگساز، مدرس و نوازنده سنتور و محقق موسیقی بود. وی چهره ماندگار و یکی از تأثیرگذارترین چهرههای موسیقی ایرانی است. پدرش علی پایور، هنرمند نقاش و استاد زبان فرانسه در دانشگاه تهران و پدربزرگش مصورالدوله، نقاش چیرهدست دوره قاجار بود که با نواختن ویولن، سنتور و سهتار آشنایی داشت وی در ۱۷ سالگی، آموزش موسیقی را نزد «ابوالحسن صبا» آغاز کرد در مدت شش سال ردیف موسیقی را فراگرفت پایور نزد استادانی چون عبداله دوامی، موسی معروفی و نورعلیخان برومند به فراگیری ردیف درویشخان و ردیف میرزا عبدالله پرداخت فرامرز پایور از سال ۱۳۳۳، کار خود را در وزارت فرهنگ و هنر آن زمان و از سال ۱۳۳۷ آموزش سنتور را در هنرستان عالی موسیقی ملی آغاز کرد. او اولین سنتورنوازی بود که روی سنتور، نواسازی میکرد و تخصص او، تنها در پی بداههنوازی نبود. به بیان دیگر، نخستین آهنگسازی بود که ساز تخصصی او، سنتور بود او سپس هارمونی و کمپوزیسیون را در کلاس «امانوئل ملیک اصلانیان» آموخت. در سال ۱۳۴۱ برای ادامه تحصیلات کلاسیک خود، از طرف وزارت فرهنگ و هنر به انگلستان فرستاده شد. از دانشگاه کمبریج در زبان و ادبیات انگلیسی دانشنامه گرفت فرامرز پایور، در سال ۱۳۷۸ دچار سکتهٔ مغزی شد و از آن زمان تا زمان مرگ نتوانست فعالیت هنری خود را ادامه دهد. با این حال، در این سالها، برخی آثار قدیمی وی با تنظیم مهرداد دلنوازی و خوانندگی سالار عقیلی و با تأیید او تهیه و اجرا شدند پایور سرانجام ۱۸ آذر ۱۳۸۸ در بیمارستان شهید باهنر منظریه تهران به علت ایست قلبی و مشکل تنفسی درگذشت
احمد عبادی زاده ۱۲۸۵ خورشیدی در فراهان و فرزند میرزا عبدالله فراهانی و نوهی علیاکبر فراهانی و دایی هوشنگ سیحون، معمار برجسته بود عبادی یکی از مشاهیر موسیقی ایرانی و از برجسته ترین اساتید معاصر ساز سهتار است. هرچند که شهرت وی بیشتر به خاطر مهارت نوازندگی ساز «سهتار» بوده است. عبادی ابداع کننده کوکهای مختلف در سهتار است. وی هنرمندی صاحب سبک و برجسته در عرصه نوازندگی به شمار می رود. او با خوانندگانی مانند غلامحسین بنان و ایرج همکاری داشته است. احمد عبادی با موسیقیدانانی همچون رضاقلیمیرزا ظلی، غلامحسین بنان، حسین قوامی، ایرج، فرامرز پایور، حسن زیرک، حسن کسایی و علی تجویدی همکاری داشت. توجه به مضرابهای پر و نواختن همراه با واخوان از جمله ویژگیهای بارز سبک احمد عبادی به شمار میرود مضرابهای تکسیم و دومضرابها از مشخصههای بارز سبک وی هستند. از دیگر شاخصههای ساز عبادی، بداهه نوازیها و ویبرههای طولانی و گلیساندوهای به موقع است. یکی از کارهای او در نوازندگی سهتار، ابداع کوکهای مختلف در سهتار است که در آلبوم «کوک سهتار» آنها را عرضه کرده است عبادی شاگردان بسیاری تربیت کرد که از میان آنها مهربانو توفیق، بهنام وادانی، بهداد بابایی و سید خلیل عالینژاد را میتوان نام برد. او در رادیو نیز فعالیت میکرد و صفحهها و کاستهای زیادی ضبط کرد از جمله: صفحه آواز شور همراه با رضاقلیمیرزا ظلی، همچنین تکنوازیها و بداههنوازیها و همراهی با نوازندگان و خوانندگان مختلف. همنوازیهای او با غلامحسین بنان، ایرج و محمدرضا شجریان آثار فراوانی را در قالب برنامه گلها به جا گذاشته است. یکی از برنامههای شاخص او از مجموعه گلها، یک شاخه گل شماره ۴۲۸ است.از او همچنین اجراهایی با شهرام ناظری داشته است که برخی از آنها به بصورت دیداری یا شنیداری در دسترس است. چند اثر محفلی نیز از او و شجریان به یادگار مانده است. آلبوم تکنوازی سهتار (انتشارات ماهور) و چکاوک (مؤسسهٔ فرهنگی هنری رنگینکمان) از جمله آثار منتشرشده اوست وی در اواخر عمر به سرطان روده دچار شد و پس از یک دورهٔ بیماری در سال ۱۳۷۱ درگذشت. آرامگاه وی در امامزاده طاهر واقع شده است
جزئیاتی از این هنرمند یافت نشد!
[[ comment.description ]]
[[ reply.description ]]