12 - Sazo Avaz Bayat Esfahan: Golbone eysh midamad ...
محمد رضا شجریان
0:00
خانه / آهنگ ها / سنتی / لطف اله مجد ، حبیب اله بدیعی ، محمد رضا شجریان / آلبوم محمد رضا شجریان گلهای تازه شماره ۸۷ بیات
محمد رضا شجریان
0:00
محمد رضا شجریان
محمد رضا شجریان
محمد رضا شجریان
محمد رضا شجریان
محمد رضا شجریان
محمد رضا شجریان
محمد رضا شجریان
محمد رضا شجریان
محمد رضا شجریان
محمد رضا شجریان
محمد رضا شجریان
محمد رضا شجریان
آلبوم محمد رضا شجریان گلهای تازه شماره ۸۷ بیات
تاریخ ثبت: 1373/10/10
نویسنده: mifa admin
لطفالله مجد ازده ۱۲۹۶ ساری و نوازندۀ تار که به خاطر سونوریتۀ منحصربهفرد و سبک متمایزش مشهور است مجد از روزگاران كودكى شيفتۀ موسيقى بود و بيشتر اوقات با يك تار شكسته كه از انبار خانه در ازاى انجام تكاليف درسىاش هديه گرفته بود، اين سو و آن سو مىرفت و مىنواخت با تأسیس انجمن موسیقی ملی توسط روحالله خالقى که به منظور حفظ، ترويج و تعليم موسيقى ايرانى تاسيس شده بود، به این انجمن پیوست و در آنجا دركى تازه از مبانى نت، زبان موسيقى را كسب كرد و در نتيجه تماس روزانهاش با استادان موسيقى، توانايىاش در نواختن تار پختهتر و آگاهانهتر گرديد؛ به طورى كه ديرى نپاييد سبك متمايز خود را پديد آورد. بدین ترتیب او را بهعنوان استاد نوازندۀ تار با سبك منحصر بهفرد درخشانى شناختند، هرچند كه او هرگز استاد و مربىاى نداشت و هيچ گاه تعليمات رسمى نديد مجد در سال 1323 به برنامه موسيقى راديو تهران پيوست. همچنین يكى از نخستين نوازندگانى بود كه در برنامه موسوم به گلها شركت كرد كه توسط داوود پيرنيا بنياد نهاده شده بود. اين برنامه در سال 1335 آغاز شد تا رابطه مضمونى بين موسيقى و شعر را در فرهنگ ايرانى به نمايش بگذارد. اجراهاى او در قطعات مختلف اين برنامه در ميان ماندگارترين كارهاى نوازندگى با تار نگريسته مىشود مجد يكى از مشهورترين استادان برجسته بديههنوازى در موسيقى ايرانى است و به گفته خودش بدون هيچ برنامه از پيش تعيين شدهاى تحت تاثير عواطفش در لحظهاى كه تار را در دست دارد، مىنواخت لطفالله مجد در ۸ دی ۱۳۵۷ در تهران و در سن 61 سالگی، به دلیل سکته درگذشت
حبیبالله بدیعی در ۴ فروردین ۱۳۱۲ در روستای ازانده از توابع شهرستان سوادکوه متولد شد او از سال ۱۳۲۹ به عنوان تکنواز با برنامه موسیقی ارتش همکاری کرد و سال بعد بود که رسماً وارد ارکستر ابراهیم منصوری شد. حبیبالله بدیعی در سال ۱۳۳۱ در فیلم «ولگرد» صدای قوامی و شمس را با ویلن همراهی کرد. در سالهای ۱۳۳۳ تا ۱۳۳۴ ارکستر کوچکی تشکیل داد که خوانندهٔ آن شمس بود همکاری هنری وی با شمس بالاخره منجر به ازدواج این دو شد. ازدواجی که حواشی بسیار داشت و سرانجام به طلاق انجامید این ارکستر تا پایان سال ۱۳۳۶ هر شب جمعه برنامهٔ رادیویی داشت. یک سال بعد وی وارد برنامه گلها شد و با خوانندگانی چون مرضیه، الهه، پوران، دلکش و رؤیا و شمس همکاری کرد. وی حدود ۲۰۰ آهنگ ساختهاست که یکی از معروفترین آنها کعبه دلها با صدای الهه است حبیبالله بدیعی در نواختن دستگاهها و گوشههای آواز قدرت و توانایی قابل ملاحظهای داشت کتاب «کماندار زریندست» نوشتهٔ مهران حبیبینژاد، دربارهٔ زندگی حبیبالله بدیعی و نگاهی گذرا به زندگی و آثار او است حبیبالله بدیعی در ۲۷ مهر ۱۳۷۱ در سن ۵۹ سالگی به دلیل بیماری قلبی در بیمارستان توس تهران درگذشت و پیکر وی را در امامزاده طاهر (کرج) به خاک سپردند حبیبالله بدیعی علاوه بر تکنوازی، آهنگهای بسیاری ساخت که اکثر آنها با اقبال روبرو شدند. او حدود یکصد و پنجاه قطعه ساخت از جمله: کعبه دلها، فریاد از این دل، افسانه عشق، دل بی گناه، الهی بمونی، افسانه زندگی، جاودانه، رفته بودم، افسانه کمتر، شعله سرکش، در آتشم، مهربان شو، سنگ صبور و زندگی من
محمدرضا شجریان، ۱ مهر ۱۳۱۹ در مشهد زاده شد. در سال ۱۳۳۱، برای نخستین بار، صدای تلاوت قرآن او از رادیو خراسان پخش شد.پس از دریافت دیپلم دانشسرای عالی، به استخدام آموزش و پرورش درآمد و به تدریس مشغول شد و در این زمان با سنتور آشنا شد و فراگیری این ساز را نزد جلال اخباری آغاز کرد
[[ comment.description ]]
[[ reply.description ]]