25 - دشتی۴: قسمت ششم
واریوس آرتیست
0:00
خانه / آهنگ ها / بی کلام / رضا ورزنده ، منصور نریمان ، سید محمد موسوی ، فرهنگ شریف ، اسداله ملک ، پرویز یاحقی / آلبوم واریوس آرتیست هنر بداهه نوازی اساتید ایران دشتی ۴
واریوس آرتیست
0:00
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
آلبوم واریوس آرتیست هنر بداهه نوازی اساتید ایران دشتی ۴
تاریخ ثبت: 1372/2/25
نویسنده: mifa admin
جزئیاتی از این هنرمند یافت نشد!
بیوگرافی منصور نریمان منصور نریمان (با نام اصلی اسکندر ابراهیمی زنجانی) متولد ۲۰ اسفند ۱۳۱۴ در مشهد، نوازنده، آهنگساز، پژوهشگر و مدرس برجسته موسیقی سنتی ایران بود. او به دلیل نقش مهمی که در احیا و گسترش ساز عود (بربت) در موسیقی ایرانی داشت، به عنوان «پدر عود ایران» شناخته میشود. نریمان از کودکی موسیقی را نزد پدر خود آغاز کرد و پس از سالها فعالیت در رادیو، آموزش و اجرای صحنهای، آثار ارزشمندی برای ساز عود خلق کرد. همچنین کتابهای آموزشی و ردیفهای موسیقی ایرانی او از منابع مهم آموزش این ساز به شمار میروند. استاد منصور نریمان در ۲۳ تیر ۱۳۹۴ در تهران درگذشت، اما آثار و شیوه نوازندگی او همچنان الهامبخش نسلهای جدید نوازندگان عود و علاقهمندان به موسیقی اصیل ایرانی است. تمامی آهنگهای منصور نریمان
محمد موسوی زادهٔ ۱۲ اردیبهشت ۱۳۲۵ در اهواز)، نوازندهٔ نی اهل است. محمد موسوی در دهه ۱۳۶۰، همکاریهای متعددی با پرویز مشکاتیان و محمدرضا شجریان داشت که حاصل آن ضبطهایی خصوصی است که برخی از این آثار به انتشار رسیده است. او در دهه ۱۳۷۰ نیز با آواز شهرام ناظری و گروه استادان موسیقی ایران، آثاری را به اجرا و ضبط رساند. وی در سال ۱۳۸۷ پس از سالها سکوت، کنسرتی در سالن کوچک وزارت کشور برگزار کرد. محمد موسوی به غیر از نی با نواختن سازهای ویلن (به سبک ایرانی) و سهتار نیز آشناست او دارای مدرک درجه یک هنری از وزارت ارشاد و بازنشستهٔ صدا و سیما است در اردیبهشت ۱۳۹۷ به مناسبت هفتاد و دومین سالروز تولد محمد موسوی٬ مراسمی با عنوان «آن نایی دلداده» در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد
فرهنگ شریف زادهٔ ۳ فروردین ۱۳۱۰ در آمل ، دارای نشان درجه یک هنری معادل دکتری، از چهرههای ماندگار موسیقی، نوازنده و بداهه نواز تار بود وی از چهارسالگی تحت تأثیر آموزش موسیقی به وسیلهٔ پدرش و نیز رفت و آمد بزرگان موسیقی ایران به منزل آنها خصوصاً عبدالحسین شهنازی و مرتضی نی داوود بود. پدر فرهنگ شریف دکتر داروساز بود و با اهل هنر نیز حشر و نشر بسیاری داشت. فرهنگ شریف تار را نزد عبدالحسین شهنازی و مرتضی نیداوود، که از تارنوازان بزرگ اواخر دورهٔ قاجار و اوایل پهلوی بودند آموخت. در دوازدهسالگی نخستین تکنوازی خود را که زنده از رادیو پخش میشد با موفقیت اجرا کرد و بهدنبال آن در اغلب برنامههای گلها به عنوان تکنواز آواز، خوانندگان برنامه را همراهی میکرد وی ابداعاتی در نحوهٔ انگشتگذاری و مضرابزنی در نقاط مختلف سیمهای تار انجام میداد فرهنگ شریف دارای گواهینامهٔ درجهیک هنری معادل دکترا بود که در دورهٔ ریاستجمهوری محمد خاتمی به وی اهدا شد همچنین نکوداشت فرهنگ شریف در فرهنگسرای ارسباران با حضور افرادی حسین الهی قمشهای، انوشیروان روحانی، داوود گنجهای، هوشنگ ظریف، میلاد کیایی، محسن کرامتی، عبدالحسین مختاباد، سعید ثابت، افلیا پرتو، معصومه مهرعلی، فخری ملکپور، سیما مافیها، شهرام میرجلالی و حسین پرنیا برگزار شد فرهنگ شریف در کارنامهٔ هنری خود با خوانندگانی چون حسین قوامی، گلپا، ایرج، تاج اصفهانی، دلکش، غلامحسین بنان، محمدرضا شجریان، علیرضا افتخاری، محمود محمودی خوانساری، مرضیه، حمیرا، هایده، روحانگیز و ناهید دایی جواد همنوازی داشت و در چند فستیوال بینالمللی از جمله فستیوال موسیقی برلین توانستهاست ساز تار را بهخوبی به جهانیان بشناساند فرهنگ شریف چند سالی را در دانشگاههای مطرح آمریکا به امر آموزش موسیقی مشغول بودهاست فرهنگ شریف در ۱۷ شهریور ۱۳۹۵ در ۸۵ سالگی در تهران درگذشت و در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد
جزئیاتی از این هنرمند یافت نشد!
پرویز صدیقی پارسی مشهور به پرویز یاحقّی متولد ۳۱ شهریور ۱۳۱۴ – درگذشتهٔ ۱۳ بهمن ۱۳۸۵) می باشد موسیقیدان، آهنگساز و نوازندهٔ ویولن اهل ایران بود وی از کودکی نزد دایی خود حسین یاحقی زندگی میکرد و موسیقی را نزد او آموخت آثار پرویز یاحقی دربرگیرنده مجموعههای تکنوازی ویولن، همنوازی و ترانههایی است که با آوای خوانندگان ایرانی به ویژه با صدای مرضیه، دلکش، الهه و حمیرا (بیشتر در برنامه گلهای رادیو ایران) خوانده شدهاست یاحقی در چند سال آخر عمر خود به علت مصدومیت قادر به نوازندگی نبود و این قضیه لطمه روحی شدیدی به او وارد کرد. پرویز یاحقی، ۱۳ بهمن ۱۳۸۵ در سن ۷۱ سالگی به علت ایست قلبی در خانهٔ خود در تهران درگذشت. پیکر بیجان او پس از سه روز توسط دوستانش از منزلش خارج و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد
[[ comment.description ]]
[[ reply.description ]]