02 - Golhaye Tazeh No. 127 (Afshari)
اکبر گلپایگانی ( گلپا )
0:00
خانه / آهنگ ها / سنتی / جهانگیر ملک ، منصور صارمی ، فریدون شهبازیان ، فرهنگ شریف ، حبیب اله بدیعی ، اکبر گلپایگانی ( گلپا ) / آلبوم اکبر گلپایگانی ( گلپا ) گلهای رنگارنگ
آلبوم اکبر گلپایگانی ( گلپا ) گلهای رنگارنگ
آلبوم اکبر گلپایگانی ( گلپا ) گلهای رنگارنگ
Akbar Golpaygani ( Golpa ) Golhaye Rangarang
سال انتشار دهه 1348 تا 1350 می باشد
تاریخ ثبت: 1370/9/14
نویسنده: mifa admin
بیوگرافی جهانگیر ملک جهانگیر ملک (۲۹ بهمن ۱۳۱۱ - ۱۹ آذر ۱۳۸۱) از برجستهترین نوازندگان تنبک و از تأثیرگذارترین هنرمندان موسیقی سنتی ایران بود. او در تهران متولد شد و از نوجوانی به نوازندگی تنبک علاقهمند شد. استعداد او باعث شد نزد استاد بزرگ تنبک، حسین تهرانی، آموزش ببیند و به یکی از شاگردان برجسته این استاد تبدیل شود. جهانگیر ملک در سال ۱۳۳۲ با معرفی علی تجویدی به رادیو ایران راه یافت و همکاری خود را با ارکسترهای مختلف و برنامههای ماندگار «گلها» آغاز کرد. او در طول سالها فعالیت هنری، همراه بسیاری از بزرگترین خوانندگان و نوازندگان موسیقی ایرانی به اجرای برنامه پرداخت و با حضور در صدها برنامه رادیویی، به یکی از پرکارترین تنبکنوازان تاریخ موسیقی ایران تبدیل شد. شیوه نوازندگی جهانگیر ملک به ظرافت، دقت در همراهی با خواننده و قدرت بداههنوازی شهرت داشت. سبک منحصربهفرد او تأثیر عمیقی بر نسلهای بعدی نوازندگان تنبک گذاشت و همچنان به عنوان الگویی ارزشمند در موسیقی ایرانی شناخته میشود. جهانگیر ملک در ۱۹ آذر ۱۳۸۱ در تهران درگذشت، اما آثار و اجراهای ماندگار او همچنان از مهمترین میراث موسیقی سنتی ایران به شمار میروند. تمامی آهنگهای جهانگیر ملک
منصور صارمی (زاده ۱۳۱۳ شمسی – درگذشته ۱۳۷۸ شمسی) نوازندهٔ سنتور و از برجستهترین исполнکنندگان موسیقی سنتی ایرانی بود 🧑🎤 زندگی و آغاز هنر منصور صارمی در سال ۱۳۱۳ شمسی در شهر رشت متولد شد. در کودکی پدرش را از دست داد و همراه خانواده به تهران آمد. در همان دوران با ساز سنتور آشنا شد و با پشتکار آغاز به تمرین کرد؛ بهطوری که به سرعت در نوازندگی پیشرفت کرد و از همان نوجوانی به یکی از استعدادهای شناختهشده در موسیقی سنتی تبدیل شد. 🎵 آموزش و فعالیت صارمی نوازندگی سنتور را بهصورت خودآموخته آغاز کرد و در ادامه از درسهای استادان موسیقی و همچنین آموزشهای ردیف موسیقی ایرانی بهره برد. او بهعنوان یکی از سنتورنوازان برجسته در برنامههای رادیو و تلویزیون ایران، بهویژه در مجموعهٔ «گلهای جاویدان»، حضور یافت و همکاری نزدیکی با هنرمندان آن دوران داشت. 🎶 آثار و سبک از آثار منصور صارمی اجراهای متعدد در همراهی با ارکستر و چند اثر تکنوازی سنتور بهجا مانده است که گوشههایی از روح و اصول موسیقی سنتی ایرانی را منعکس میکند. سبک نوازندگی او تلفیقی از دقت تکنیکی، ذوق موسیقایی و تکیه بر ردیفهای اصیل موسیقی ایرانی بود. t 🗓️ سالهای پایانی منصور صارمی در سال ۱۳۷۸ شمسی درگذشت، اما آثار و اجرای او همچنان برای علاقهمندان موسیقی سنتی ایرانی ارزش تاریخی و هنری دارد.
فریدون شهبازیان (زاده ۱۳۱۸ در تهران – درگذشته ۱۳۹۹) یکی از مهمترین آهنگسازان، رهبران ارکستر و نوازندگان موسیقی ایرانی و تلفیقی بود. او با سبک منحصر به فرد خود در تلفیق موسیقی سنتی ایرانی با ارکستراسیون مدرن، تاثیر عمیقی بر موسیقی کشور گذاشت. تحصیلات و آغاز فعالیت شهبازیان موسیقی را از کودکی آغاز کرد و در زمینه نوازندگی ویولن و کمانچه تخصص یافت. او در سالهای جوانی به صورت حرفهای به آهنگسازی و تنظیم آثار موسیقی ایرانی پرداخت و به سرعت به یکی از نامهای شاخص موسیقی کلاسیک و تلفیقی ایران تبدیل شد. آثار برجسته آهنگسازی و تنظیم آلبوم «سروش آسمانی» با صدای علی تجویدی همکاری با خوانندگان نامدار مانند محمدرضا شجریان و دیگر اساتید موسیقی ایرانی تولید موسیقی فیلمهای سینمایی و مستند با سبک منحصر به فرد سبک و ویژگیها سبک فریدون شهبازیان ترکیبی از موسیقی سنتی ایرانی با ارکستراسیون مدرن و تکنیکهای موسیقی غربی بود. او با نگاه نوآورانه خود، حس و حال سنتی موسیقی ایرانی را در قالبهای ارکسترال و تلفیقی بازآفرینی میکرد. جایگاه در موسیقی ایران شهبازیان به عنوان یک پیشگام در موسیقی تلفیقی ایران شناخته میشود و آثارش همچنان الهامبخش نسلهای بعدی آهنگسازان و نوازندگان ایرانی است
فرهنگ شریف زادهٔ ۳ فروردین ۱۳۱۰ در آمل ، دارای نشان درجه یک هنری معادل دکتری، از چهرههای ماندگار موسیقی، نوازنده و بداهه نواز تار بود وی از چهارسالگی تحت تأثیر آموزش موسیقی به وسیلهٔ پدرش و نیز رفت و آمد بزرگان موسیقی ایران به منزل آنها خصوصاً عبدالحسین شهنازی و مرتضی نی داوود بود. پدر فرهنگ شریف دکتر داروساز بود و با اهل هنر نیز حشر و نشر بسیاری داشت. فرهنگ شریف تار را نزد عبدالحسین شهنازی و مرتضی نیداوود، که از تارنوازان بزرگ اواخر دورهٔ قاجار و اوایل پهلوی بودند آموخت. در دوازدهسالگی نخستین تکنوازی خود را که زنده از رادیو پخش میشد با موفقیت اجرا کرد و بهدنبال آن در اغلب برنامههای گلها به عنوان تکنواز آواز، خوانندگان برنامه را همراهی میکرد وی ابداعاتی در نحوهٔ انگشتگذاری و مضرابزنی در نقاط مختلف سیمهای تار انجام میداد فرهنگ شریف دارای گواهینامهٔ درجهیک هنری معادل دکترا بود که در دورهٔ ریاستجمهوری محمد خاتمی به وی اهدا شد همچنین نکوداشت فرهنگ شریف در فرهنگسرای ارسباران با حضور افرادی حسین الهی قمشهای، انوشیروان روحانی، داوود گنجهای، هوشنگ ظریف، میلاد کیایی، محسن کرامتی، عبدالحسین مختاباد، سعید ثابت، افلیا پرتو، معصومه مهرعلی، فخری ملکپور، سیما مافیها، شهرام میرجلالی و حسین پرنیا برگزار شد فرهنگ شریف در کارنامهٔ هنری خود با خوانندگانی چون حسین قوامی، گلپا، ایرج، تاج اصفهانی، دلکش، غلامحسین بنان، محمدرضا شجریان، علیرضا افتخاری، محمود محمودی خوانساری، مرضیه، حمیرا، هایده، روحانگیز و ناهید دایی جواد همنوازی داشت و در چند فستیوال بینالمللی از جمله فستیوال موسیقی برلین توانستهاست ساز تار را بهخوبی به جهانیان بشناساند فرهنگ شریف چند سالی را در دانشگاههای مطرح آمریکا به امر آموزش موسیقی مشغول بودهاست فرهنگ شریف در ۱۷ شهریور ۱۳۹۵ در ۸۵ سالگی در تهران درگذشت و در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد
حبیبالله بدیعی در ۴ فروردین ۱۳۱۲ در روستای ازانده از توابع شهرستان سوادکوه متولد شد او از سال ۱۳۲۹ به عنوان تکنواز با برنامه موسیقی ارتش همکاری کرد و سال بعد بود که رسماً وارد ارکستر ابراهیم منصوری شد. حبیبالله بدیعی در سال ۱۳۳۱ در فیلم «ولگرد» صدای قوامی و شمس را با ویلن همراهی کرد. در سالهای ۱۳۳۳ تا ۱۳۳۴ ارکستر کوچکی تشکیل داد که خوانندهٔ آن شمس بود همکاری هنری وی با شمس بالاخره منجر به ازدواج این دو شد. ازدواجی که حواشی بسیار داشت و سرانجام به طلاق انجامید این ارکستر تا پایان سال ۱۳۳۶ هر شب جمعه برنامهٔ رادیویی داشت. یک سال بعد وی وارد برنامه گلها شد و با خوانندگانی چون مرضیه، الهه، پوران، دلکش و رؤیا و شمس همکاری کرد. وی حدود ۲۰۰ آهنگ ساختهاست که یکی از معروفترین آنها کعبه دلها با صدای الهه است حبیبالله بدیعی در نواختن دستگاهها و گوشههای آواز قدرت و توانایی قابل ملاحظهای داشت کتاب «کماندار زریندست» نوشتهٔ مهران حبیبینژاد، دربارهٔ زندگی حبیبالله بدیعی و نگاهی گذرا به زندگی و آثار او است حبیبالله بدیعی در ۲۷ مهر ۱۳۷۱ در سن ۵۹ سالگی به دلیل بیماری قلبی در بیمارستان توس تهران درگذشت و پیکر وی را در امامزاده طاهر (کرج) به خاک سپردند حبیبالله بدیعی علاوه بر تکنوازی، آهنگهای بسیاری ساخت که اکثر آنها با اقبال روبرو شدند. او حدود یکصد و پنجاه قطعه ساخت از جمله: کعبه دلها، فریاد از این دل، افسانه عشق، دل بی گناه، الهی بمونی، افسانه زندگی، جاودانه، رفته بودم، افسانه کمتر، شعله سرکش، در آتشم، مهربان شو، سنگ صبور و زندگی من
اکبر گلپایگانی زاده ۱۰ بهمن ۱۳۱۲ مشهور به گلپا، خوانندهٔ که در سبک موسیقی سنتی کار میکرد. او یکی از پیشگامان موسیقی دستگاهی و کلاسیک ایران بود. در طول دوران کاری گلپا حدود ۳۰۰ اثر رسمی از او منتشر شد. گلپا بهواسطهٔ بازیگری در فیلم مرد حنجرهطلایی (۱۳۴۷) با همین عنوان فیلم در میان عموم شناخته میشد. در سال ۱۳۳۷ وی از سوی داوود پیرنیا (مبتکر برنامه گلها) به رادیو تهران دعوت شد. او با اجرا در این برنامه به شهرت رسید و ۱۷ سال با آن همکاری کرد گلپایگانی در شامگاه ۱۳ آبان ۱۴۰۲ بر اثر ایست قلبی درگذشت پیکر او در ۱۶ آبان در قطعه هنرمندان بهشت زهرا دفن شد. در این مراسم هنرمندانی چون ایرج مهدیان، حسین خواجهامیری، محمد گلریز، محمد معتمدی، سالار عقیلی، بهرام حصیری، بابک رادمنش، فرهاد رحیمی و… شرکت کردند. اجرای برنامه را سید عباس سجادی عهدهدار بود.
[[ comment.description ]]
[[ reply.description ]]