25 - افشاری۴: قسمت ششم
واریوس آرتیست
0:00
خانه / آهنگ ها / بی کلام / منصور نریمان ، کامران داروغه ، منصور صارمی ، سید محمد موسوی ، حبیب اله بدیعی ، پرویز یاحقی / آلبوم واریوس آرتیست هنر بداهه نوازی اساتید ایران افشاری ۴
واریوس آرتیست
0:00
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
آلبوم واریوس آرتیست هنر بداهه نوازی اساتید ایران افشاری ۴
تاریخ ثبت: 1372/3/26
نویسنده: mifa admin
بیوگرافی منصور نریمان منصور نریمان (با نام اصلی اسکندر ابراهیمی زنجانی) متولد ۲۰ اسفند ۱۳۱۴ در مشهد، نوازنده، آهنگساز، پژوهشگر و مدرس برجسته موسیقی سنتی ایران بود. او به دلیل نقش مهمی که در احیا و گسترش ساز عود (بربت) در موسیقی ایرانی داشت، به عنوان «پدر عود ایران» شناخته میشود. نریمان از کودکی موسیقی را نزد پدر خود آغاز کرد و پس از سالها فعالیت در رادیو، آموزش و اجرای صحنهای، آثار ارزشمندی برای ساز عود خلق کرد. همچنین کتابهای آموزشی و ردیفهای موسیقی ایرانی او از منابع مهم آموزش این ساز به شمار میروند. استاد منصور نریمان در ۲۳ تیر ۱۳۹۴ در تهران درگذشت، اما آثار و شیوه نوازندگی او همچنان الهامبخش نسلهای جدید نوازندگان عود و علاقهمندان به موسیقی اصیل ایرانی است. تمامی آهنگهای منصور نریمان
نام اصلی: ابوالقاسم داروغه • زادروز: ۱۴ فروردین ۱۳۲۱ شمسی (تهران) • درگذشت: ۱۴ فروردین ۱۳۸۴ شمسی (تهران) • ملیت: ایرانی • شغل: نوازنده ویولن و کمانچه در موسیقی سنتی ایران 🎓 تحصیلات و آموزش او موسیقی را از هنرستان عالی موسیقی شروع کرد، نزد حسینعلی ملاح و حسین ملک ویولن و کمانچه آموخت، سپس وارد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد و شاگرد نورعلی برومند و علیاصغر بهاری در کمانچه و ردیف موسیقی ایرانی بود. 🎶 فعالیتهای حرفهای • از سال ۱۳۴۵ش در رادیو و برنامه «گلها» به نوازندگی پرداخت و بعد از تأسیس تلویزیون ملی ایران نیز در برنامههای موسیقی حضور داشت. • از حدود ۱۳۵۵ش بیش از ۴۰ تکنوازی کمانچه اجرا کرد. • کنسرتهای زیادی برای معرفی موسیقی ایرانی برگزار کرد و به کشورهای مختلف (ترکیه، آلمان، فرانسه، ایتالیا، افغانستان، ژاپن، پاکستان، هندوستان، شوروی و آمریکا) سفر کرد. 🎻 شاگردان و همکاریها شاگردان و همکارانش شامل نوازندگان شناختهشدهای مثل سامر حبیبی، همایون شجریان، علیرضا فیروزبخت و… بودهاند و در ارکسترهای موسیقی سنتی با بزرگان این سبک همکاری داشته. 📚 آثار و میراث او علاوه بر اجرای بسیاری از قطعات موسیقی سنتی، به نتنگاری ریتمها و اجرای ضربهای زورخانهای پرداخت که بعدها به صورت کتاب منتشر شد. همچنین آثار ضبطشدهاش مثل آلبوم «نوایی دیگر» با تنظیم علی تفرشی منتشر شده است. 🕊️ درگذشت کامران داروغه در ۱۴ فروردین ۱۳۸۴ شمسی در تهران درگذشت.
منصور صارمی (زاده ۱۳۱۳ شمسی – درگذشته ۱۳۷۸ شمسی) نوازندهٔ سنتور و از برجستهترین исполнکنندگان موسیقی سنتی ایرانی بود 🧑🎤 زندگی و آغاز هنر منصور صارمی در سال ۱۳۱۳ شمسی در شهر رشت متولد شد. در کودکی پدرش را از دست داد و همراه خانواده به تهران آمد. در همان دوران با ساز سنتور آشنا شد و با پشتکار آغاز به تمرین کرد؛ بهطوری که به سرعت در نوازندگی پیشرفت کرد و از همان نوجوانی به یکی از استعدادهای شناختهشده در موسیقی سنتی تبدیل شد. 🎵 آموزش و فعالیت صارمی نوازندگی سنتور را بهصورت خودآموخته آغاز کرد و در ادامه از درسهای استادان موسیقی و همچنین آموزشهای ردیف موسیقی ایرانی بهره برد. او بهعنوان یکی از سنتورنوازان برجسته در برنامههای رادیو و تلویزیون ایران، بهویژه در مجموعهٔ «گلهای جاویدان»، حضور یافت و همکاری نزدیکی با هنرمندان آن دوران داشت. 🎶 آثار و سبک از آثار منصور صارمی اجراهای متعدد در همراهی با ارکستر و چند اثر تکنوازی سنتور بهجا مانده است که گوشههایی از روح و اصول موسیقی سنتی ایرانی را منعکس میکند. سبک نوازندگی او تلفیقی از دقت تکنیکی، ذوق موسیقایی و تکیه بر ردیفهای اصیل موسیقی ایرانی بود. t 🗓️ سالهای پایانی منصور صارمی در سال ۱۳۷۸ شمسی درگذشت، اما آثار و اجرای او همچنان برای علاقهمندان موسیقی سنتی ایرانی ارزش تاریخی و هنری دارد.
محمد موسوی زادهٔ ۱۲ اردیبهشت ۱۳۲۵ در اهواز)، نوازندهٔ نی اهل است. محمد موسوی در دهه ۱۳۶۰، همکاریهای متعددی با پرویز مشکاتیان و محمدرضا شجریان داشت که حاصل آن ضبطهایی خصوصی است که برخی از این آثار به انتشار رسیده است. او در دهه ۱۳۷۰ نیز با آواز شهرام ناظری و گروه استادان موسیقی ایران، آثاری را به اجرا و ضبط رساند. وی در سال ۱۳۸۷ پس از سالها سکوت، کنسرتی در سالن کوچک وزارت کشور برگزار کرد. محمد موسوی به غیر از نی با نواختن سازهای ویلن (به سبک ایرانی) و سهتار نیز آشناست او دارای مدرک درجه یک هنری از وزارت ارشاد و بازنشستهٔ صدا و سیما است در اردیبهشت ۱۳۹۷ به مناسبت هفتاد و دومین سالروز تولد محمد موسوی٬ مراسمی با عنوان «آن نایی دلداده» در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد
حبیبالله بدیعی در ۴ فروردین ۱۳۱۲ در روستای ازانده از توابع شهرستان سوادکوه متولد شد او از سال ۱۳۲۹ به عنوان تکنواز با برنامه موسیقی ارتش همکاری کرد و سال بعد بود که رسماً وارد ارکستر ابراهیم منصوری شد. حبیبالله بدیعی در سال ۱۳۳۱ در فیلم «ولگرد» صدای قوامی و شمس را با ویلن همراهی کرد. در سالهای ۱۳۳۳ تا ۱۳۳۴ ارکستر کوچکی تشکیل داد که خوانندهٔ آن شمس بود همکاری هنری وی با شمس بالاخره منجر به ازدواج این دو شد. ازدواجی که حواشی بسیار داشت و سرانجام به طلاق انجامید این ارکستر تا پایان سال ۱۳۳۶ هر شب جمعه برنامهٔ رادیویی داشت. یک سال بعد وی وارد برنامه گلها شد و با خوانندگانی چون مرضیه، الهه، پوران، دلکش و رؤیا و شمس همکاری کرد. وی حدود ۲۰۰ آهنگ ساختهاست که یکی از معروفترین آنها کعبه دلها با صدای الهه است حبیبالله بدیعی در نواختن دستگاهها و گوشههای آواز قدرت و توانایی قابل ملاحظهای داشت کتاب «کماندار زریندست» نوشتهٔ مهران حبیبینژاد، دربارهٔ زندگی حبیبالله بدیعی و نگاهی گذرا به زندگی و آثار او است حبیبالله بدیعی در ۲۷ مهر ۱۳۷۱ در سن ۵۹ سالگی به دلیل بیماری قلبی در بیمارستان توس تهران درگذشت و پیکر وی را در امامزاده طاهر (کرج) به خاک سپردند حبیبالله بدیعی علاوه بر تکنوازی، آهنگهای بسیاری ساخت که اکثر آنها با اقبال روبرو شدند. او حدود یکصد و پنجاه قطعه ساخت از جمله: کعبه دلها، فریاد از این دل، افسانه عشق، دل بی گناه، الهی بمونی، افسانه زندگی، جاودانه، رفته بودم، افسانه کمتر، شعله سرکش، در آتشم، مهربان شو، سنگ صبور و زندگی من
پرویز صدیقی پارسی مشهور به پرویز یاحقّی متولد ۳۱ شهریور ۱۳۱۴ – درگذشتهٔ ۱۳ بهمن ۱۳۸۵) می باشد موسیقیدان، آهنگساز و نوازندهٔ ویولن اهل ایران بود وی از کودکی نزد دایی خود حسین یاحقی زندگی میکرد و موسیقی را نزد او آموخت آثار پرویز یاحقی دربرگیرنده مجموعههای تکنوازی ویولن، همنوازی و ترانههایی است که با آوای خوانندگان ایرانی به ویژه با صدای مرضیه، دلکش، الهه و حمیرا (بیشتر در برنامه گلهای رادیو ایران) خوانده شدهاست یاحقی در چند سال آخر عمر خود به علت مصدومیت قادر به نوازندگی نبود و این قضیه لطمه روحی شدیدی به او وارد کرد. پرویز یاحقی، ۱۳ بهمن ۱۳۸۵ در سن ۷۱ سالگی به علت ایست قلبی در خانهٔ خود در تهران درگذشت. پیکر بیجان او پس از سه روز توسط دوستانش از منزلش خارج و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد
[[ comment.description ]]
[[ reply.description ]]