25 - حبیبالله_بدیعی_افشاری٤:_قسمت_هفتم
واریوس آرتیست
0:00
خانه / آهنگ ها / بی کلام / منصورنریمان ، منصور صارمی ، سید محمد موسوی ، علی اصغر بهاری ، حبیب اله بدیعی ، اسداله ملک / آلبوم واریوس آرتیست هنر بداهه نوازی اساتید ایران افشاری
واریوس آرتیست
0:00
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
آلبوم واریوس آرتیست هنر بداهه نوازی اساتید ایران افشاری
تاریخ ثبت: 1372/3/4
نویسنده: mifa admin
جزئیاتی از این هنرمند یافت نشد!
منصور صارمی (زاده ۱۳۱۳ شمسی – درگذشته ۱۳۷۸ شمسی) نوازندهٔ سنتور و از برجستهترین исполнکنندگان موسیقی سنتی ایرانی بود 🧑🎤 زندگی و آغاز هنر منصور صارمی در سال ۱۳۱۳ شمسی در شهر رشت متولد شد. در کودکی پدرش را از دست داد و همراه خانواده به تهران آمد. در همان دوران با ساز سنتور آشنا شد و با پشتکار آغاز به تمرین کرد؛ بهطوری که به سرعت در نوازندگی پیشرفت کرد و از همان نوجوانی به یکی از استعدادهای شناختهشده در موسیقی سنتی تبدیل شد. 🎵 آموزش و فعالیت صارمی نوازندگی سنتور را بهصورت خودآموخته آغاز کرد و در ادامه از درسهای استادان موسیقی و همچنین آموزشهای ردیف موسیقی ایرانی بهره برد. او بهعنوان یکی از سنتورنوازان برجسته در برنامههای رادیو و تلویزیون ایران، بهویژه در مجموعهٔ «گلهای جاویدان»، حضور یافت و همکاری نزدیکی با هنرمندان آن دوران داشت. 🎶 آثار و سبک از آثار منصور صارمی اجراهای متعدد در همراهی با ارکستر و چند اثر تکنوازی سنتور بهجا مانده است که گوشههایی از روح و اصول موسیقی سنتی ایرانی را منعکس میکند. سبک نوازندگی او تلفیقی از دقت تکنیکی، ذوق موسیقایی و تکیه بر ردیفهای اصیل موسیقی ایرانی بود. t 🗓️ سالهای پایانی منصور صارمی در سال ۱۳۷۸ شمسی درگذشت، اما آثار و اجرای او همچنان برای علاقهمندان موسیقی سنتی ایرانی ارزش تاریخی و هنری دارد.
محمد موسوی زادهٔ ۱۲ اردیبهشت ۱۳۲۵ در اهواز)، نوازندهٔ نی اهل است. محمد موسوی در دهه ۱۳۶۰، همکاریهای متعددی با پرویز مشکاتیان و محمدرضا شجریان داشت که حاصل آن ضبطهایی خصوصی است که برخی از این آثار به انتشار رسیده است. او در دهه ۱۳۷۰ نیز با آواز شهرام ناظری و گروه استادان موسیقی ایران، آثاری را به اجرا و ضبط رساند. وی در سال ۱۳۸۷ پس از سالها سکوت، کنسرتی در سالن کوچک وزارت کشور برگزار کرد. محمد موسوی به غیر از نی با نواختن سازهای ویلن (به سبک ایرانی) و سهتار نیز آشناست او دارای مدرک درجه یک هنری از وزارت ارشاد و بازنشستهٔ صدا و سیما است در اردیبهشت ۱۳۹۷ به مناسبت هفتاد و دومین سالروز تولد محمد موسوی٬ مراسمی با عنوان «آن نایی دلداده» در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد
علیاصغر بهاری زادهٔ ۱۲۸۴ از استادان موسیقی و نوازندهٔ برجستهٔ کمانچه بود وی در دههٔ ۱۳۶۰ با فرامرز پایور، شهرام ناظری،جلیل شهناز، محمد اسماعیلی و سید محمد موسوی، در «گروه اساتید موسیقی ایران»، همکاری داشت.وی با همکاری با مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران، شاگردان خوبی را تربیت کرد که هر کدام هماکنون یکی از بهترین کمانچهنوازهای کشور میباشند اصغر بهاری نقش مهمی را در روایت تصانیف و نغمههای فراموش شده و مهجور موسیقی ایرانی دارد. چنانچه بسیاری از تصانیف و نغمههایی که اکنون موجود است، مدیون حافظه اوست وی در دههٔ ۶۰، با فرامرز پایور، جلیل شهناز، محمد اسماعیلی و سید محمد موسوی، در گروه اساتید موسیقی ایران همکاری داشت که در این دوران آلبومهای انتظار دل و خلوت گزیده (با صدای محمدرضا شجریان) و لیلی و مجنون، دل شیدا و کنسرت اساتید موسیقی ایران (باصدای شهرام ناظری) اجرا شدند. بهاری، شنبه ۲۰ خرداد ۱۳۷۴ در ۹۰ سالگی درگذشت و در امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شد
حبیبالله بدیعی در ۴ فروردین ۱۳۱۲ در روستای ازانده از توابع شهرستان سوادکوه متولد شد او از سال ۱۳۲۹ به عنوان تکنواز با برنامه موسیقی ارتش همکاری کرد و سال بعد بود که رسماً وارد ارکستر ابراهیم منصوری شد. حبیبالله بدیعی در سال ۱۳۳۱ در فیلم «ولگرد» صدای قوامی و شمس را با ویلن همراهی کرد. در سالهای ۱۳۳۳ تا ۱۳۳۴ ارکستر کوچکی تشکیل داد که خوانندهٔ آن شمس بود همکاری هنری وی با شمس بالاخره منجر به ازدواج این دو شد. ازدواجی که حواشی بسیار داشت و سرانجام به طلاق انجامید این ارکستر تا پایان سال ۱۳۳۶ هر شب جمعه برنامهٔ رادیویی داشت. یک سال بعد وی وارد برنامه گلها شد و با خوانندگانی چون مرضیه، الهه، پوران، دلکش و رؤیا و شمس همکاری کرد. وی حدود ۲۰۰ آهنگ ساختهاست که یکی از معروفترین آنها کعبه دلها با صدای الهه است حبیبالله بدیعی در نواختن دستگاهها و گوشههای آواز قدرت و توانایی قابل ملاحظهای داشت کتاب «کماندار زریندست» نوشتهٔ مهران حبیبینژاد، دربارهٔ زندگی حبیبالله بدیعی و نگاهی گذرا به زندگی و آثار او است حبیبالله بدیعی در ۲۷ مهر ۱۳۷۱ در سن ۵۹ سالگی به دلیل بیماری قلبی در بیمارستان توس تهران درگذشت و پیکر وی را در امامزاده طاهر (کرج) به خاک سپردند حبیبالله بدیعی علاوه بر تکنوازی، آهنگهای بسیاری ساخت که اکثر آنها با اقبال روبرو شدند. او حدود یکصد و پنجاه قطعه ساخت از جمله: کعبه دلها، فریاد از این دل، افسانه عشق، دل بی گناه، الهی بمونی، افسانه زندگی، جاودانه، رفته بودم، افسانه کمتر، شعله سرکش، در آتشم، مهربان شو، سنگ صبور و زندگی من
جزئیاتی از این هنرمند یافت نشد!
[[ comment.description ]]
[[ reply.description ]]