25 - افشاری۴: قسمت پنجم
واریوس آرتیست
0:00
خانه / آهنگ ها / بی کلام / منصور نریمان ، مجید نجاحی ، همایون خرم ، سید محمد موسوی ، احمد عبادی ، جلیل شهناز ، اسداله ملک ، پرویز یاحقی / آلبوم واریوس آرتیست هنر بداهه نوازی اساتید ایران افشاری ۵
واریوس آرتیست
0:00
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
واریوس آرتیست
آلبوم واریوس آرتیست هنر بداهه نوازی اساتید ایران افشاری ۵
تاریخ ثبت: 1372/4/1
نویسنده: mifa admin
بیوگرافی منصور نریمان منصور نریمان (با نام اصلی اسکندر ابراهیمی زنجانی) متولد ۲۰ اسفند ۱۳۱۴ در مشهد، نوازنده، آهنگساز، پژوهشگر و مدرس برجسته موسیقی سنتی ایران بود. او به دلیل نقش مهمی که در احیا و گسترش ساز عود (بربت) در موسیقی ایرانی داشت، به عنوان «پدر عود ایران» شناخته میشود. نریمان از کودکی موسیقی را نزد پدر خود آغاز کرد و پس از سالها فعالیت در رادیو، آموزش و اجرای صحنهای، آثار ارزشمندی برای ساز عود خلق کرد. همچنین کتابهای آموزشی و ردیفهای موسیقی ایرانی او از منابع مهم آموزش این ساز به شمار میروند. استاد منصور نریمان در ۲۳ تیر ۱۳۹۴ در تهران درگذشت، اما آثار و شیوه نوازندگی او همچنان الهامبخش نسلهای جدید نوازندگان عود و علاقهمندان به موسیقی اصیل ایرانی است. تمامی آهنگهای منصور نریمان
مجید نجاحی (زاده بهمن ۱۳۱۳ شمسی در تهران – درگذشته ۱۱ مرداد ۱۳۹۵) از استادان برجسته سنتور و موسیقی کلاسیک ایرانی بود که نقش مهمی در حفظ و ترویج موسیقی اصیل ایرانی ایفا کرد. 🎶 آغاز زندگی و موسیقی مجید نجاحی در بهمن ۱۳۱۳ شمسی در تهران به دنیا آمد و از نوجوانی به موسیقی سنتی ایرانی علاقهمند شد. او سنتور را خودآموخته آغاز کرد و در ادامه از استادان مختلف و تجربههای عملی بهره برد تا به یکی از نوازندگان صاحبسبک سنتور تبدیل شود. 📻 فعالیت حرفهای نجاحی در دهههای ۱۳۳۰ تا ۱۳۵۰ شمسی با برنامههای معتبر رادیویی مانند رادیو گلها همکاری داشت و اجراهایش در این برنامهها جایگاه او را در موسیقی سنتی تثبیت کرد. او قطعات متعددی را در قالب تکنوازی یا همراهی با دیگر هنرمندان اجرا کرد و در انتقال سبکهای قدیم ـ جدید سنتور نقش مؤثری داشت. 🎵 سبک و جایگاه نوازندگی مجید نجاحی با ترکیب ملودیهای سنتی ایرانی و بیان هنری خاص، از تکنیک و احساس بهرهمند بود و بهعنوان یکی از چهرههای برجسته موسیقی سنتی شناخته میشود. آثار او همچنان بهعنوان مرجعی برای نوازندگان سنتور و دوستداران موسیقی اصیل ایرانی مورد توجه است. بالاترین 🗓️ سالهای پایانی پس از سالها حضور در موسیقی، مجید نجاحی در سن ۸۲ سالگی در سال ۱۳۹۵ شمسی درگذشت
جزئیاتی از این هنرمند یافت نشد!
محمد موسوی زادهٔ ۱۲ اردیبهشت ۱۳۲۵ در اهواز)، نوازندهٔ نی اهل است. محمد موسوی در دهه ۱۳۶۰، همکاریهای متعددی با پرویز مشکاتیان و محمدرضا شجریان داشت که حاصل آن ضبطهایی خصوصی است که برخی از این آثار به انتشار رسیده است. او در دهه ۱۳۷۰ نیز با آواز شهرام ناظری و گروه استادان موسیقی ایران، آثاری را به اجرا و ضبط رساند. وی در سال ۱۳۸۷ پس از سالها سکوت، کنسرتی در سالن کوچک وزارت کشور برگزار کرد. محمد موسوی به غیر از نی با نواختن سازهای ویلن (به سبک ایرانی) و سهتار نیز آشناست او دارای مدرک درجه یک هنری از وزارت ارشاد و بازنشستهٔ صدا و سیما است در اردیبهشت ۱۳۹۷ به مناسبت هفتاد و دومین سالروز تولد محمد موسوی٬ مراسمی با عنوان «آن نایی دلداده» در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد
احمد عبادی زاده ۱۲۸۵ خورشیدی در فراهان و فرزند میرزا عبدالله فراهانی و نوهی علیاکبر فراهانی و دایی هوشنگ سیحون، معمار برجسته بود عبادی یکی از مشاهیر موسیقی ایرانی و از برجسته ترین اساتید معاصر ساز سهتار است. هرچند که شهرت وی بیشتر به خاطر مهارت نوازندگی ساز «سهتار» بوده است. عبادی ابداع کننده کوکهای مختلف در سهتار است. وی هنرمندی صاحب سبک و برجسته در عرصه نوازندگی به شمار می رود. او با خوانندگانی مانند غلامحسین بنان و ایرج همکاری داشته است. احمد عبادی با موسیقیدانانی همچون رضاقلیمیرزا ظلی، غلامحسین بنان، حسین قوامی، ایرج، فرامرز پایور، حسن زیرک، حسن کسایی و علی تجویدی همکاری داشت. توجه به مضرابهای پر و نواختن همراه با واخوان از جمله ویژگیهای بارز سبک احمد عبادی به شمار میرود مضرابهای تکسیم و دومضرابها از مشخصههای بارز سبک وی هستند. از دیگر شاخصههای ساز عبادی، بداهه نوازیها و ویبرههای طولانی و گلیساندوهای به موقع است. یکی از کارهای او در نوازندگی سهتار، ابداع کوکهای مختلف در سهتار است که در آلبوم «کوک سهتار» آنها را عرضه کرده است عبادی شاگردان بسیاری تربیت کرد که از میان آنها مهربانو توفیق، بهنام وادانی، بهداد بابایی و سید خلیل عالینژاد را میتوان نام برد. او در رادیو نیز فعالیت میکرد و صفحهها و کاستهای زیادی ضبط کرد از جمله: صفحه آواز شور همراه با رضاقلیمیرزا ظلی، همچنین تکنوازیها و بداههنوازیها و همراهی با نوازندگان و خوانندگان مختلف. همنوازیهای او با غلامحسین بنان، ایرج و محمدرضا شجریان آثار فراوانی را در قالب برنامه گلها به جا گذاشته است. یکی از برنامههای شاخص او از مجموعه گلها، یک شاخه گل شماره ۴۲۸ است.از او همچنین اجراهایی با شهرام ناظری داشته است که برخی از آنها به بصورت دیداری یا شنیداری در دسترس است. چند اثر محفلی نیز از او و شجریان به یادگار مانده است. آلبوم تکنوازی سهتار (انتشارات ماهور) و چکاوک (مؤسسهٔ فرهنگی هنری رنگینکمان) از جمله آثار منتشرشده اوست وی در اواخر عمر به سرطان روده دچار شد و پس از یک دورهٔ بیماری در سال ۱۳۷۱ درگذشت. آرامگاه وی در امامزاده طاهر واقع شده است
جلیل شهناز در سال ۱۳۰۰ در اصفهان به دنیا آمد. تقریباً همه اعضای خانواده وی با موسیقی آشنایی داشتند و در رشتههای مختلف هنر از جمله تار، سهتار، سنتور و کمانچه به مقام استادی رسیدند. پدرش «شعبانخان» علاقه وافری به موسیقی اصیل ایرانی داشت و علاوه بر تار که ساز اختصاصی او بود، سهتار و سنتور هم مینواخت .وی در دههٔ ۱۳۶۰ همراه با فرامرز پایور (سنتور)، علی اصغر بهاری (کمانچه)، محمد اسماعیلی (تنبک) و سید محمد موسوی (نی) «گروه اساتید موسیقی ایران» را تشکیل داد و با این گروه، مسافرتهای متعددی به کشورهای اروپایی، آسیایی و آمریکا داشت آلبوم کنسرت اساتید موسیقی ایران با آواز شهرام ناظری یکی از حاصلهای این همکاری است ی در سال ۱۳۸۳ به عنوان چهره ماندگار هنر و موسیقی برگزیده شد همچنین در ۲۷ تیر سال ۱۳۸۳، مدرک درجه یک هنری (معادل دکترا) برای تجلیل از یک عمر فعالیت هنری به جلیل شهناز اهدا شد. در سال ۱۳۸۷ محمدرضا شجریان، گروهی را که با آن کار میکرد، به افتخار جلیل شهناز، گروه شهناز نام گذاشت جلیل شهناز پس از تحمل یک دوره بیماری و همچنین به دلیل کهولت سن در صبح روز دوشنبه ۲۷ خرداد ۱۳۹۲ در سن ۹۲ سالگی در بیمارستان آراد درگذشت
جزئیاتی از این هنرمند یافت نشد!
پرویز صدیقی پارسی مشهور به پرویز یاحقّی متولد ۳۱ شهریور ۱۳۱۴ – درگذشتهٔ ۱۳ بهمن ۱۳۸۵) می باشد موسیقیدان، آهنگساز و نوازندهٔ ویولن اهل ایران بود وی از کودکی نزد دایی خود حسین یاحقی زندگی میکرد و موسیقی را نزد او آموخت آثار پرویز یاحقی دربرگیرنده مجموعههای تکنوازی ویولن، همنوازی و ترانههایی است که با آوای خوانندگان ایرانی به ویژه با صدای مرضیه، دلکش، الهه و حمیرا (بیشتر در برنامه گلهای رادیو ایران) خوانده شدهاست یاحقی در چند سال آخر عمر خود به علت مصدومیت قادر به نوازندگی نبود و این قضیه لطمه روحی شدیدی به او وارد کرد. پرویز یاحقی، ۱۳ بهمن ۱۳۸۵ در سن ۷۱ سالگی به علت ایست قلبی در خانهٔ خود در تهران درگذشت. پیکر بیجان او پس از سه روز توسط دوستانش از منزلش خارج و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد
[[ comment.description ]]
[[ reply.description ]]