خانه / آهنگ ها / سنتی / مجید نجاحی ، مهدی خالدی ، جواد معروفی ، احمد عبادی ، پرویز یاحقی ، محمودی خوانساری ، محمد رضا شجریان / آلبوم محمودی خوانساری و محمد رضا شجریان گلهای رنگارنگ شماره 524

02 Golhaye Rangarang 524 (Part 2)

محمودی خوانساری

0:00

  • 02 Golhaye Rangarang 524 (Part 2)

    02 Golhaye Rangarang 524 (Part 2)

    محمودی خوانساری

  • 01 Golhaye Rangarang 524 (Part 1)

    01 Golhaye Rangarang 524 (Part 1)

    محمودی خوانساری

آلبوم محمودی خوانساری و محمد رضا شجریان گلهای رنگارنگ شماره 524

75,264 بازدید

آلبوم محمودی خوانساری و محمد رضا شجریان گلهای رنگارنگ شماره 524

آلبوم محمودی خوانساری و محمد رضا شجریان گلهای رنگارنگ شماره 524

آلبوم محمودی خوانساری و محمد رضا شجریان گلهای رنگارنگ شماره 524
Mahmoodi Khansari, Mohammad Reza Shajarian - Golhaye Rangarang 524
سال انتشار 1350 می باشد

تاریخ ثبت: 1370/8/4

نویسنده: میفا موزیک

هنرمندان

مجید نجاحی

مجید نجاحی

مجید نجاحی (زاده بهمن ۱۳۱۳ شمسی در تهران – درگذشته ۱۱ مرداد ۱۳۹۵) از استادان برجسته سنتور و موسیقی کلاسیک ایرانی بود که نقش مهمی در حفظ و ترویج موسیقی اصیل ایرانی ایفا کرد. 🎶 آغاز زندگی و موسیقی مجید نجاحی در بهمن ۱۳۱۳ شمسی در تهران به دنیا آمد و از نوجوانی به موسیقی سنتی ایرانی علاقه‌مند شد. او سنتور را خودآموخته آغاز کرد و در ادامه از استادان مختلف و تجربه‌های عملی بهره برد تا به یکی از نوازندگان صاحب‌سبک سنتور تبدیل شود. 📻 فعالیت حرفه‌ای نجاحی در دهه‌های ۱۳۳۰ تا ۱۳۵۰ شمسی با برنامه‌های معتبر رادیویی مانند رادیو گل‌ها همکاری داشت و اجراهایش در این برنامه‌ها جایگاه او را در موسیقی سنتی تثبیت کرد. او قطعات متعددی را در قالب تکنوازی یا همراهی با دیگر هنرمندان اجرا کرد و در انتقال سبک‌های قدیم ـ جدید سنتور نقش مؤثری داشت. 🎵 سبک و جایگاه نوازندگی مجید نجاحی با ترکیب ملودی‌های سنتی ایرانی و بیان هنری خاص، از تکنیک و احساس بهره‌مند بود و به‌عنوان یکی از چهره‌های برجسته موسیقی سنتی شناخته می‌شود. آثار او همچنان به‌عنوان مرجعی برای نوازندگان سنتور و دوستداران موسیقی اصیل ایرانی مورد توجه است. بالاترین 🗓️ سال‌های پایانی پس از سال‌ها حضور در موسیقی، مجید نجاحی در سن ۸۲ سالگی در سال ۱۳۹۵ شمسی درگذشت

مهدی خالدی

مهدی خالدی

جزئیاتی از این هنرمند یافت نشد!

جواد معروفی

جواد معروفی

جواد معروفی در ۱۵ مرداد ۱۲۹۱ در تهران به دنیا آمد. پدرش موسی معروفی، از شاگردان برجسته درویش خان بود و مادرش «عذرا» نام داشت. مادرش در کودکی او درگذشت و او در خانوادهٔ پدری بزرگ شد. تحصیل و آغاز فعالیت آموزش موسیقی را ابتدا نزد پدر آغاز کرد؛ وی تار و سپس ویولن می‌نواخت. در ۱۴ سالگی به هنرستان موسیقی، تحت مدیریت علینقی وزیری وارد شد و پیانو را نزد خانم تاتیانا خاراطیان آموخت. او در کنار موسیقی غربی، موسیقی ایرانی را نیز فراگرفت و تلاش کرد این دو را با هم تلفیق کند. فعالیت هنری و تاثیرگذاری در سال ۱۳۱۲ (سن حدود ۲۱ سال) برای وزارت فرهنگ استخدام شد و به تدریس موسیقی پرداخت. از سال ۱۳۱۹ با تأسیس رادیو ایران همکاری کرد، هم به‌عنوان نوازندهٔ پیانو و هم رهبر ارکستر. در سال ۱۳۳۲ به سمت سرپرستی موسیقی رادیو و عضویت در شورای عالی موسیقی منصوب شد. یکی از برجسته‌ترین فعالیت‌هایش، رهبری ارکستر گل‌ها بود و تنظیم‌کنندهٔ آثار زیادی از آهنگسازان مطرح موسیقی ایرانی شد. سبک هنری و ویژگی‌ها معروفی از جملهٔ نخستین کسانی بود که موسیقی ایرانی را برای پیانو تنظیم کرد و در این زمینه پیشگام بود. او اعتقاد داشت که ابتدا باید نوازندهٔ پیانو تسلط پیدا کند (موسیقی غربی) تا بعد موسیقی ایرانی را بیاموزد: > «موسیقی ایرانی را وقتی به شاگرد درس می‌دهیم که دست روان داشته باشد و موسیقی کلاسیک را زده باشد... بعداً موسیقی ایرانی به او درس می‌دهیم، چون موسیقی ایرانی تکنیک مفصلی دارد.» آثار او ملودی ساده، زیبا و در عین حال تکنیکی داشتند؛ بسیاری از آهنگ‌هایش هنوز شنیده می‌شوند. شاگردان و آموزش او در دانشگاه و هنرستان به تدریس پرداخت و شاگردان مشهور زیادی داشت، از جمله انوشیروان روحانی، اردشیر روحانی، افلیا پرتو، مهین زرین‌پنجه و ساسان محبی. ازدواج و زندگی شخصی در سن ۱۸ سالگی با «شمس‌الزمان» ازدواج کرد. حاصل ازدواج چهار فرزند به‌نام‌های منوچهر، شکوه‌الزمان (گیتی)، ژیلا و فرهاد بود. آثار مهم از قطعات معروف او می‌توان به «خواب‌های طلایی»، «رنگ اصفهان»، «چه شورها» و بسیاری دیگر اشاره کرد. او آلبوم‌ها و تنظیمات بسیاری منتشر کرد و تأثیر زیادی در مسیری که پیانو در موسیقی ایرانی طی کرد، داشت. درگذشت جواد معروفی در بامداد سه‌شنبه ۱۶ آذر ۱۳۷۲ در تهران درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت‌زهرا به خاک سپرده شد. میراث و اهمیت همچنان به‌عنوان یکی از چهره‌های کلیدی موسیقی نوین ایران شناخته می‌شود و نامش با پیانو در موسیقی ایرانی پیوند خورده است. آثار او در مدارس موسیقی، آموزشگاه‌ها، و میان پیانیست‌های ایرانی منبع الهام باقی مانده‌اند. نوآوری او در تلفیق موسیقی غربی و ایرانی، راه تازه‌ای در نوازندگی پیانو در ایران گشود.

احمد عبادی

احمد عبادی

احمد عبادی زاده ۱۲۸۵ خورشیدی در فراهان و فرزند میرزا عبدالله فراهانی و نوه‌ی علی‌اکبر فراهانی و دایی هوشنگ سیحون، معمار برجسته بود عبادی یکی از مشاهیر موسیقی ایرانی و از برجسته ترین اساتید معاصر ساز سه‌تار است. هرچند که شهرت وی بیشتر به خاطر مهارت نوازندگی ساز «سه‌تار» بوده است. عبادی ابداع کننده کوک‌های مختلف در سه‌تار است. وی هنرمندی صاحب سبک و برجسته در عرصه نوازندگی به شمار می رود. او با خوانندگانی مانند غلامحسین بنان و ایرج همکاری داشته است. احمد عبادی با موسیقی‌دانانی همچون رضاقلی‌میرزا ظلی، غلامحسین بنان، حسین قوامی، ایرج، فرامرز پایور، حسن زیرک، حسن کسایی و علی تجویدی همکاری داشت. توجه به مضراب‌های پر و نواختن همراه با واخوان از جمله ویژگی‌های بارز سبک احمد عبادی به شمار می‌رود مضراب‌های تک‌سیم و دومضراب‌ها از مشخصه‌های بارز سبک وی هستند. از دیگر شاخصه‌های ساز عبادی، بداهه نوازی‌ها و ویبره‌های طولانی و گلیساندو‌های به موقع است. یکی از کارهای او در نوازندگی سه‌تار، ابداع کوک‌های مختلف در سه‌تار است که در آلبوم «کوک سه‌تار» آن‌ها را عرضه کرده است عبادی شاگردان بسیاری تربیت کرد که از میان آن‌ها مهربانو توفیق، بهنام وادانی، بهداد بابایی و سید خلیل عالی‌نژاد را می‌توان نام برد. او در رادیو نیز فعالیت می‌کرد و صفحه‌ها و کاست‌های زیادی ضبط کرد از جمله: صفحه آواز شور همراه با رضاقلی‌میرزا ظلی، همچنین تکنوازی‌ها و بداهه‌نوازی‌ها و همراهی با نوازندگان و خوانندگان مختلف. همنوازی‌های او با غلامحسین بنان، ایرج و محمدرضا شجریان آثار فراوانی را در قالب برنامه گل‌ها به جا گذاشته است. یکی از برنامه‌های شاخص او از مجموعه گلها، یک شاخه گل شماره ۴۲۸ است.از او همچنین اجراهایی با شهرام ناظری داشته است که برخی از آن‌ها به بصورت دیداری یا شنیداری در دسترس است. چند اثر محفلی نیز از او و شجریان به یادگار مانده است. آلبوم تک‌نوازی سه‌تار (انتشارات ماهور) و چکاوک (مؤسسهٔ فرهنگی هنری رنگین‌کمان) از جمله آثار منتشرشده اوست وی در اواخر عمر به سرطان روده دچار شد و پس از یک دورهٔ بیماری در سال ۱۳۷۱ درگذشت. آرامگاه وی در امامزاده طاهر واقع شده است

پرویز یاحقی

پرویز یاحقی

پرویز صدیقی پارسی مشهور به پرویز یاحقّی متولد ۳۱ شهریور ۱۳۱۴ – درگذشتهٔ ۱۳ بهمن ۱۳۸۵) می باشد موسیقی‌دان، آهنگساز و نوازندهٔ ویولن اهل ایران بود وی از کودکی نزد دایی خود حسین یاحقی زندگی می‌کرد و موسیقی را نزد او آموخت آثار پرویز یاحقی دربرگیرنده مجموعه‌های تکنوازی ویولن، همنوازی و ترانه‌هایی است که با آوای خوانندگان ایرانی به ویژه با صدای مرضیه، دلکش، الهه و حمیرا (بیشتر در برنامه گل‌های رادیو ایران) خوانده شده‌است یاحقی در چند سال آخر عمر خود به علت مصدومیت قادر به نوازندگی نبود و این قضیه لطمه روحی شدیدی به او وارد کرد. پرویز یاحقی، ۱۳ بهمن ۱۳۸۵ در سن ۷۱ سالگی به علت ایست قلبی در خانهٔ خود در تهران درگذشت. پیکر بی‌جان او پس از سه روز توسط دوستانش از منزلش خارج و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد

محمودی خوانساری

محمودی خوانساری

جزئیاتی از این هنرمند یافت نشد!

محمد رضا شجریان

محمد رضا شجریان

محمدرضا شجریان، ۱ مهر ۱۳۱۹ در مشهد زاده شد. در سال ۱۳۳۱، برای نخستین بار، صدای تلاوت قرآن او از رادیو خراسان پخش شد.پس از دریافت دیپلم دانش‌سرای عالی، به استخدام آموزش و پرورش درآمد و به تدریس مشغول شد و در این زمان با سنتور آشنا شد و فراگیری این ساز را نزد جلال اخباری آغاز کرد

نظرات آلبوم محمودی خوانساری و محمد رضا شجریان گلهای رنگارنگ شماره 524 ( بدون نظر )

[[ description.length ]] / 500

[[ comment.writer_name ]]

[[ comment.description ]]

[[ form.description.length ]] / 500
[[ reply.writer_name ]] (در پاسخ به [[comment.writer_name]])

[[ reply.description ]]

صفحه [[currentPage]] - نمایش [[comments.length]] از [[count]]
نظر ثبت نشده است! شما اولین باشید.
اینستاگرام
تلگرام