خانه / آهنگ ها / سنتی / محمد جلیل عندلیبی ، شهرام ناظری / آلبوم شهرام ناظری بی قرار

05 - Orchestra & Ney

شهرام ناظری

0:00

  • 05 - Orchestra & Ney

    05 - Orchestra & Ney

    شهرام ناظری

  • 04 - Tasnif Vedae Yaran

    04 - Tasnif Vedae Yaran

    شهرام ناظری

  • 03 - Daramad Shur Avaz

    03 - Daramad Shur Avaz

    شهرام ناظری

  • 02 - Kamancheh & Avaz

    02 - Kamancheh & Avaz

    شهرام ناظری

  • 01 - Tasnif Bigharar

    01 - Tasnif Bigharar

    شهرام ناظری

آلبوم شهرام ناظری بی قرار

165,435 بازدید

آلبوم شهرام ناظری بی قرار

آلبوم شهرام ناظری بی قرار
آلبوم شهرام ناظری بی قرار
Shahram Mazeri Bi Gharar

هنرمندان

محمد جلیل عندلیبی

محمد جلیل عندلیبی

محمد جلیل عندلیبی یکی از آهنگ‌سازان و نوازندگان پیش‌کسوت موسیقی ایرانی است که کارش را با ساز سنتور آغاز کرد و در طول سال‌ها به عنوان آهنگ‌ساز، تنظیم‌کننده و رهبر گروه شناخته شده است او حدود ۴۰ سال پیش در «محلهٔ چهارباغ سنندج» متولد شد و از همان سال‌های اول عمر به موسیقی علاقه‌مند بود. هنر او در تلفیق موسیقی سنتی و آهنگسازی خلاق باعث شد با خوانندگان شناخته‌شدهٔ موسیقی ایران مثل نورالدین رضوی سروستانی، محمدرضا شجریان، شهرام ناظری، ایرج بسطامی و علیرضا افتخاری همکاری کند و قطعات ماندگاری خلق کند. در دهه‌های ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ شمسی، آثارش مثل «با قدسیان»، «بی‌قرار»، «کیش مهر»، «غریبستان»، «امان از جدایی» و «تازه به تازه» منتشر شد و او را به یکی از نام‌های برجستهٔ موسیقی اصیل ایرانی تبدیل کرد. عندلیبی همچنین گروه «مولانا» را تشکیل داد و سال‌ها رهبری و آهنگسازی این گروه را بر عهده داشته، و در کنسرت‌های داخلی و خارجی حضور یافته است. آثار او تلفیقی از اصالت موسیقی ایرانی با نگاه حرفه‌ای به آهنگسازی و تنظیم‌اند و تاثیر زیادی بر نسل‌های بعدی آهنگ‌سازان و نوازندگان گذاشته‌اند.

شهرام ناظری

شهرام ناظری

شهرام ناظری زادهٔ ۲۹ بهمن ۱۳۲۸ موسیقی ‌دان و خوانندهٔ است. او از خوانندگان شناخته‌شدهٔ موسیقی اصیل ایرانی و ملقب به "شوالیهٔ آواز ایران" است مجمع انجمن آسیا وی را "هنرمند برتر آسیا"، روزنامهٔ نیویورک تایمز او را "بلبل فارسی و روزنامهٔ کریستین ساینس مانیتور او را "لوچیانو پاواروتی ایران" نامیده‌است ناظری در سال ۲۰۰۷، از سوی دولت فرانسه نشان لژیون دونور و در سال ۲۰۱۴ «نشان شوالیه ملی لیاقت» فرانسه به او اهدا شد. نیویورک تایمز به او لقب «بلبل ایرانی داده‌است. وی در سال ۱۳۴۵ برای بهره‌گیری از محضر استادانی چون عبدالله دوامی، نورعلی خان برومند، عبدالعلی وزیری، محمود کریمی عازم تهران شد و ضمن بهره‌گیری از محضر این استادان، سه‌تار را نیز نزد استادان احمد عبادی، جلال ذوالفنون و محمود هاشمی فرا گرفت شهرام ناظری به مدت یک سال نیز در تبریز با نوازندگان و موسیقی‌دانان آن دیار مانند غلامحسین بیگجه‌خانی و محمود فرنام قیطانچیان که خود از شاگردان اقبال آذر بودند در زمینه موسیقی ایرانی کار کرد. در سال ۱۳۵۴ بنا به پیشنهاد نورعلی‌خان برومند به استخدام رادیو تلویزیون ایران درآمد و اولین برنامهٔ خود را با گروه شیدا به سرپرستی محمدرضا لطفی با مثنوی مولوی و ترانه‌ای از شیخ بهایی اجرا کرد ناظری خواننده‌ای است که در آثارش روحیه تکرار ناپذیری دارد و همواره تلاش نموده‌است که نگرش و تجربه‌ای جدید را در آواز و موسیقی به‌وجود آورد. وی تحریرهای ریتمیک و خاصی را از سال‌های پایانی دهه هفتاد خورشیدی در آثارش استفاده نمود، از جمله این آثار می‌توان به آلبوم‌های ساز نو آواز نو، سفر به دیگر سو، لولیان و مولویه (شور رومی) اشاره کرد. ناظری در اجرای شعرهای مولوی پیشرو تمامی خوانندگان بوده‌است. آلبوم مثنوی موسی و شبان و صدای سخن عشق رویکرد جدیدی به موسیقی و شعر عرفانی محسوب می‌شود که ناظری در سال‌های پایانی دههٔ پنجاه و سال‌های آغازین دههٔ شصت خورشیدی از خود بر جای گذاشت

نظرات آلبوم شهرام ناظری بی قرار ( بدون نظر )

[[ description.length ]] / 500

[[ comment.writer_name ]]

[[ comment.description ]]

[[ form.description.length ]] / 500
[[ reply.writer_name ]] (در پاسخ به [[comment.writer_name]])

[[ reply.description ]]

صفحه [[currentPage]] - نمایش [[comments.length]] از [[count]]
نظر ثبت نشده است! شما اولین باشید.
اینستاگرام
تلگرام